Surah Al-Anbiya — Talata 100

Paliwanag sa mga Salita:

• Zafir – malakas at matinding paghinga o pagdaing na may kasamang pag-ungol, bunga ng matinding paghihirap at sakit.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalarawan ng kalagayan ng mga makasalanan sa Impiyerno. Sila ay magkakaroon ng napakalakas na paghinga at pagdaing – isang tunog na nagpapahiwatig ng labis na paghihirap at dalamhati na kanilang nararanasan. Ang kanilang paghinga ay paulit-ulit at puno ng sakit, na parang sigaw ng isang taong nasa matinding pagdurusa.

Higit pa rito, sila ay nasa Impiyerno na hindi nakakarinig ng anuman. Ang kanilang pandinig ay tuluyang mawawala dahil sa sobrang takot at sindak na dumadagok sa kanila, at dahil sa napakalakas na lagaslas at pagkulo ng apoy. Ang pagkawala ng pandinig ay isang dagdag na parusa – sapagkat kahit ang tunog na maaaring magbigay sa kanila ng kaunting aliw o pag-asa ay ipagkakait sa kanila. Sila ay nasa ganap na paghihiwalay, walang nakikita at walang naririnig, sa gitna ng apoy na walang katapusan.

Mga Aral at Bisa sa Puso:

1. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang pagsuway sa Allah ay may malubhang kahihinatnan. Ang Impiyerno ay hindi isang lugar ng kaunting sakit, kundi ng lubos at walang katapusang pagdurusa – sakit ng katawan at sakit ng kaluluwa.
2. Ipinapakita nito ang katarungan ng Allah. Ang mga tumanggi sa Kanyang mga tanda at nagpalalo sa lupa ay hindi makakatakas sa Kanyang parusa. Ang bawat kilos ay may katumbas na ganti.
3. Ang pagkawala ng pandinig sa Impiyerno ay nagtuturo sa atin na pahalagahan ang mga biyayang ibinigay sa atin sa mundong ito – ang pandinig, paningin, at iba pang pandama. Ang mga ito ay mga regalo na dapat nating gamitin sa pagsunod sa Allah, hindi sa pagsuway.
4. Ang talatang ito ay nag-uudyok sa atin na magmadali sa paggawa ng mabubuting gawa at magsisi sa mga kasalanan habang tayo ay nabubuhay pa, sapagkat ang pagsisisi sa kabilang buhay ay hindi na tatanggapin.
5. Ang pag-alaala sa Impiyerno ay nagpapalago sa ating takot sa Allah at nagpapalalim sa ating pag-asa sa Kanyang awa. Ang balanseng ito – takot at pag-asa – ay nagtutulak sa atin tungo sa isang matuwid na pamumuhay na nakalulugod sa Kanya.