انبیاء سۈرىسى — ئايەت 18

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «نَقْذِفُ»: ئاتىمىز، تاشلايمىز.

— «الْحَقّ»: ھەقىقەت، ھەق بولغان ئىمان ۋە ۋەھىي.

— «الْبَاطِل»: باتىل، يالغان، شېرىك ۋە كۇفر.

— «فَيَدْمَغُهُ»: ئۇنى ئېزىپ، يوق قىلىپ تاشلايدۇ.

— «زَاهِقٌ»: ھالاك بولغۇچى، يوقىلىپ كېتىدىغان.

— «الْوَيْل»: ھالاكەت، ئازاب، ۋاي-ۋەي.

— «تَصِفُونَ»: سىلەر سۈپەتلەيسىلەر، سىلەر دەۋا قىلىسىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆزىنىڭ ھەرگىز ئويۇن-چاقچاق ياكى بىھۇدە ئىش قىلمايدىغانلىقىنى، بەلكى ھەقىقەتنى باتىلنىڭ ئۈستىگە ئاتىدىغانلىقىنى بىلدۈرىدۇ. يەنى ئاللاھ پەيغەمبىرىگە نازىل قىلغان ۋەھىي ۋە ھەقىقەت ئارقىلىق كۇفرۇ شېرىكنىڭ ئاساسىنى ئېزىپ، ئۇنى يوق قىلىپ تاشلايدۇ. شۇنىڭ بىلەن باتىل دەرھال ھالاك بولۇپ، يوقىلىپ كېتىدۇ. ھەقىقەت ھەمىشە غالىب، باتىل بولسا ھەرگىز مەڭگۈ قالمايدۇ.

ئاندىن ئاللاھ تائالا شېرىك كەلتۈرگۈچىلەرگە ۋە ئاللاھقا لايىق بولمىغان سۈپەتلەرنى بېرىپ، ئۇنىڭغا بالىسى بار دەپ دەۋا قىلغۇچىلارغا ئاگاھلاندۇرۇپ: «سىلەرگە ھالاكەت بولسۇن! سىلەرنىڭ ئاللاھنى خاتا سۈپەتلىشىڭلار سەۋەبىدىن ئاخىرەتتە ئازابقا دۇچار بولىسىلەر» دەيدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت ھەر دائىم باتىلنى يېڭىدۇ، ئىمان نۇرى شېرىك زۇلمىتىنى يوق قىلىدۇ. ئاللاھنى ھەقىقىي سۈپەتلىرى بىلەن تونۇش، ئۇنىڭغا شېرىك كەلتۈرمەسلىك ۋە ئۇنىڭغا لايىق بولمىغان سۆزلەرنى قىلماسلىق ھەر بىر مۇسۇلماننىڭ بۇرچىدۇر. ئاللاھنىڭ ھەقىقىي سۈپەتلىرىنى بىلىش ۋە ئۇنىڭغا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىش ئارقىلىق، بىز ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم تۇرالايمىز ۋە باتىلنىڭ ھەر قانداق شەكلىدىن ساقلىنىپ، ئاللاھنىڭ رازىلىقىغا ئېرىشەلەيمىز.