Surat Al-Anbiya — Ayat 18

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نَقْذِفُ (naqdhifu): nyemplungake utawa mbalangake kanthi banter.
• الْحَقّ (al-haqq): barang kang bener, kayata iman lan wahyu saka Gusti Allah.
• الْبَاطِل (al-bathil): barang kang luput utawa ora bener, kayata syirik lan goroh.
• فَيَدْمَغُهُ (fayadmighuhu): ngrusak lan mbubrah barang kang luput mau nganti ora kena dibela maneh.
• زَاهِقٌ (zaahiq): sirna, ilang, lan rusak.
• الْوَيْل (al-wail): cilaka, siksa, lan karusakan.
• تَصِفُونَ (tashifuun): sampeyan padha nyandra utawa nyebutake.

1. Tafsir ayat:

Gusti Allah mangsuli pangucape wong-wong kafir kang padha nganggep yen Allah iku duwe anak utawa duwe bojo, lan nganggep yen Al-Qur'an iku mung dolanan utawa omongan tanpa guna. Wangsulane Gusti Allah: ora kaya sing padha dianggep, nanging Ingsun iki mbalangake barang kang bener, yaiku wahyu lan iman, marang barang kang luput, yaiku syirik lan goroh. Barang kang bener mau banjur ngrusak lan mbubrah barang kang luput nganti ora bisa ngadeg maneh. Sanalika barang kang luput mau langsung sirna lan ilang tanpa tilas. Mula, wong-wong kang padha nyandra Gusti Allah kanthi sipat kang ora pantes, kayata nganggep Allah duwe anak utawa duwe bojo, bakal oleh cilaka lan siksa ing akherat amarga pangucape kang goroh mau.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen barang kang bener mesthi menang lan barang kang luput mesthi sirna, mula kita ora perlu wedi marang goroh lan panyiksa.
• Kita dielingake supaya ora nyandra Gusti Allah kanthi sipat kang ora pantes, amarga iku bisa nuwuhake cilaka.
• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku barang kang bener lan bisa mbubrah kabeh goroh, mula kita kudu padha ngugemi lan ngelmu marang isine.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro-lorone dadi pituduh kang bener lan dadi tameng saka goroh lan syirik.