Surja El-Enbija — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• استُهْزِئَ: u tallën, u përqeshën.
• فَحَاقَ: i rrethoi, i goditi plotësisht dhe i përfshiu.
• سَخِرُوا: u tallën, u bënë tallje.

Tefsiri i Ajetit:

Betohet Allahu se me të vërtetë janë tallur me të dërguar të tjerë para teje, o Muhamed, pra tallja me ty nuk është diçka e re, sepse edhe popujt e mëparshëm u tallën me pejgamberët e tyre. Por ajo që është e rëndësishme është fundi i atyre që talleshin: dënimi që ata e mohonin dhe e përqeshnin kur ua premtonin të dërguarit, i rrethoi ata dhe i përfshiu plotësisht, duke u bërë realitet pikërisht ajo gjë që ata e kthenin në tallje. Kështu, ata e shijuan dënimin në këtë botë, si ndëshkim për talljen e tyre, e në botën tjetër i pret dënimi më i madh.

Ky ajet është ngushëllim për Pejgamberin ﷺ dhe për besimtarët, duke u treguar se kjo është sunneti (ligji) i Allahut me të dërguarit e Tij, dhe se fitorja është gjithmonë në fund për besimtarët, ndërsa humbja dhe dënimi për tallësit.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Tallja me të dërguarit dhe me fenë është sjellje e vjetër e jobesimtarëve, prandaj besimtari nuk duhet të hidhërohet e as të ligështohet kur sheh tallje të ngjashme sot.
2. Dënimi i Allahut është i sigurt dhe i pashmangshëm për ata që tallen me fenë dhe me pejgamberët, edhe nëse vonohet, ai do t'i arrijë ata në mënyrë të pashmangshme.
3. Durimi i pejgamberëve ndaj talljeve ishte çelësi i fitores së tyre, ndaj edhe ne duhet të kemi durim dhe t'i lëmë gjërat në duart e Allahut.
4. Ky ajet na mëson se fitorja dhe ndihma e Allahut vijnë gjithmonë pas sprovave dhe vuajtjeve, prandaj besimtari duhet të jetë i bindur se çdo e keqe që i bëhet, Allahu do ta kthejë në të mirë për të dhe në dënim për armikun.
5. Në këtë ajet ka ngushëllim të madh për çdo besimtar që përballet me tallje dhe përqeshje për shkak të fesë së tij, sepse ai nuk është i vetëm në këtë rrugë, por ka pasuar gjurmët e pejgamberëve.