سوره انبیا — آیه 41

معانی کلمات:

• فَحاقَ: احاطه کرد، فرا گرفت و بر آنان چیره شد.
• سَخِرُوا: مسخره کردند و به ریشخند گرفتند.
• یَسْتَهْزِؤُونَ: آن را به تمسخر میگرفتند و باور نداشتند.

تفسیر آیه:

به یقین، پیش از تو نیز پیامبران بسیاری بودند که قومشان آنان را مسخره کردند و سخنانشان را به باد تمسخر گرفتند. اما سرانجام، همان عذابی که آنان به شوخی و استهزاء میگرفتند و باور نمیکردند، بر خودشان نازل شد و از هر سو آنان را در برگرفت و هلاکشان کرد. پس تو ای پیامبر، در این راه تنها نیستی و این سنت همیشگی خداوند در میان امتهاست که مستکبران و مسخرهکنندگان، سرانجام به سزای اعمال خود میرسند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه تسلیتی برای پیامبر اسلام و همه مؤمنان است که در برابر تمسخر دشمنان، صبور باشند و بدانند که این رفتار، سابقهای دیرینه در برابر پیامبران پیشین داشته است.
• سنت الهی بر این جاری است که عذاب و کیفر، دیر یا زود به سراغ مسخرهکنندگان حق و حقیقت میآید و هیچ تمسخری بدون پاسخ نمیماند.
• مؤمن باید از سرنوشت تلخ مستکبران عبرت بگیرد و هرگز در برابر استهزاء دشمنان، سست و ناامید نشود، بلکه با توکل بر خدا، راه خود را ادامه دهد.
• این آیه نشان میدهد که وعدههای الهی حتمی است و اگرچه ممکن است به تأخیر بیفتد، اما هرگز محقق نشدن آن محال است؛ بنابراین مؤمن باید یقین داشته باشد که حق، پیروز نهایی است.