ซูเราะฮฺ อัล-อัมบิยาอ์ — อายะฮฺ 41

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• اسْتُهْزِئَ (ถูกเยาะเย้ย) หมายถึง ถูกดูหมิ่นและล้อเลียน
• فَحَاقَ (ดังนั้นมันได้ล้อมรอบ/ประสบ) หมายถึง สิ่งนั้นได้เกิดขึ้นและครอบคลุมพวกเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
• يَسْتَهْزِئُونَ (พวกเขาเยาะเย้ย) หมายถึง การล้อเลียนและดูถูก

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้ท่านเราะสูล (มุฮัมมัด) ที่ถูกส่งมาเป็นศาสดา! แท้จริงการที่ชนเผ่าของท่านเยาะเย้ยและปฏิเสธท่านนั้น มิใช่เรื่องแปลกใหม่หรือเป็นกรณีแรกในประวัติศาสตร์ เพราะแท้จริงบรรดาศาสนทูตก่อนหน้าท่านก็ถูกเยาะเย้ยล้อเลียนจากหมู่ชนของพวกเขาเช่นกัน เช่น นบีนูห์ นบีฮูด นบีศอและฮ์ และนบีอื่น ๆ อีกมากมาย แต่พวกเขาเหล่านั้นได้อดทนต่อการเยาะเย้ยนั้น และผลสุดท้ายคือ การลงโทษจากอัลลอฮ์ได้ประสบแก่บรรดาผู้ที่เยาะเย้ยเหล่านั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กล่าวคือ สิ่งที่พวกเขาเคยล้อเลียนและปฏิเสธว่าเป็นไปไม่ได้ เช่น การลงโทษหรือวันกิยามะฮ์ ได้เกิดขึ้นจริงและครอบคลุมพวกเขาอย่างสิ้นเชิง เป็นการตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อกับการกระทำของพวกเขาเอง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การถูกเยาะเย้ยและต่อต้านเป็นหนทางของบรรดาศาสนทูตทุกยุคทุกสมัย ดังนั้นผู้ศรัทธาจึงไม่ควรท้อแท้เมื่อเผชิญกับการล้อเลียนจากผู้ปฏิเสธ
2. ความอดทนของบรรดาศาสนทูตต่อการเยาะเย้ยเป็นแบบอย่างอันยิ่งใหญ่สำหรับเราในการยืนหยัดบนความจริง
3. การลงโทษของอัลลอฮ์จะเกิดขึ้นกับผู้ที่เยาะเย้ยศาสนาอย่างแน่นอน แม้จะล่าช้า แต่ก็จะมาถึงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
4. การเยาะเย้ยศาสนาและบรรดาศาสนทูตเป็นบาปใหญ่ที่นำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์จะทรงตอบแทนผู้ที่กระทำความชั่วตามสมควรแก่การกระทำของพวกเขา
6. บทเรียนสำคัญคือ เราต้องไม่ประมาทต่อการละเล่นและการล้อเลียนในเรื่องของศาสนา เพราะมันคือหนทางแห่งความพินาศ
7. ความจริงจะปรากฏเสมอในที่สุด แม้ผู้ปฏิเสธจะพยายามเยาะเย้ยและดูหมิ่นเพียงใดก็ตาม สุดท้ายพวกเขาจะพบกับความจริงที่พวกเขาเคยปฏิเสธนั้นเอง