Сураи Аль-Анбия Оят 41 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Паёмбаронеро, ки пеш аз ту буданд, низ ба масхара гирифта…

Аль-Анбия · 41/112

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ۝٤١

🔤 Transliteration

Wa laqadis tuhzi`a bi-Rusulim min qablika fahaaqa billazeena sakhiroo minhum maa kaanoo bihee yastahzi`oon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Паёмбаронеро, ки пеш аз ту буданд, низ ба масхара гирифта буданд, вале азобе, ки масхарааш мекарданд, бар сари масхаракунандагон фуруд омад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«اسْتُهْزِئَ»: масхара карда шуд, тамасхур шуд.
«رُسُلٍ»: паёмбарон, фиристодагони Худо.
«فَحَاقَ»: фурӯ гирифт, гирдогирд кард ва ба онҳо фуромад.
«سَخِرُوا»: масхара карданд, тамасхур карданд.
«مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ»: он чизе ки онҳо онро масхара мекарданд, яъне азоби Худо ва ваъдаи Ӯ.

Тафсири оят:

Ба ростӣ, пеш аз ту низ паёмбарони Худоро масхара кардаанд. Пайғамбари Худо, ту нахустин касе нестӣ, ки қавмат ӯро тамасхур мекунад; ин равиш дар умматҳои пешин низ вуҷуд дошт. Вақте ки мардуми гузашта паёмбарони худро масхара мекарданд ва аз онҳо рӯй мегардонданд, онҳо сабр мекарданд ва ба рисолати худ устувор мемонданд. Сипас азоби Худо, ки паёмбарон онҳоро аз он бим медоданд ва онҳо онро масхара мекарданд, онҳоро фурӯ гирифт ва гирдогирд кард. Яъне ҳамон чизе ки онҳо масохара мекарданд ва бовар намекарданд, ба онҳо фуромад ва онҳоро ҳалок сохт. Ин оят тасаллиест ба Пайғамбари Худо ва ба ҳамаи муъминон, ки агар роҳи даъват душворӣ ва масхараро дучор шавад, ин роҳи паёмбарони пешин низ будааст, ва оқибати нек аз они сабркунандагон аст.

Фоидаҳо ва дарсҳо:

Ин оят ба муъмин тасаллӣ медиҳад, ки душвориҳо ва масхараҳо дар роҳи даъват ба ислом нав нестанд; паёмбарони пешин низ ҳамин гуна озмуда шудаанд.
Сабр ва устуворӣ дар роҳи ҳақ сабаби сарбаландӣ ва пирӯзӣ аст.
Худо одил аст ва ҳеҷ масхара ва тамасхуре бе ҷазо намемонад; азоби Ӯ метавонад дер ояд, аммо ҳатман меояд.
Ин оят ба инсон ҳушдор медиҳад, ки аз тамасхур ва масхараи аҳли ҳақ даст кашад, зеро оқибати тамасхур нобудӣ ва ҳалокат аст.
Ваъдаҳои Худо ҳақ аст; он чизе ки кофирон масхара мекарданд, ҳамон воқеъ шуд ва ҳақиқати азобро нишон дод.
Ин оят дили муъминро ба ислом ва Қуръон гарм мекунад, зеро нишон медиҳад, ки роҳи ҳақ ҳарчанд душвор бошад ҳам, оқибаташ некӯ ва пирӯзӣ аст.

📜 Оят 39-43 — Сураи Аль-Анбия

39لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمْ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

Кофирон он гоҳ, ки натавонанд оташро аз чеҳраву пушти худ боздоранд ва касе ба ёриашон барнахезад, хоҳанд донист.

40بَلْ تَأْتِيهِم بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ

Аммо қиёмат ба ногаҳон биояд ва ҳайронашон созад ва аз ӯҳдаи бозгардонидани он барнаёянд ва мӯҳлаташон надиҳанд.

41وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

42قُلْ مَن يَكْلَؤُكُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَٰنِ ۗ بَلْ هُمْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ

Бигӯ: «Кист он ки шуморо шабу рӯз аз қаҳри Худои раҳмон ҳифз мекунад?» Бо ин ҳама аз ёд кардани Парвардигорашон рӯйгардонӣ мекунанд.

43أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُم مِّن دُونِنَا ۚ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنفُسِهِمْ وَلَا هُم مِّنَّا يُصْحَبُونَ

Ё он ки худоёне доранд, ки ба ҷои мо ононро аз ҳодисаҳо нигоҳ медоранд? На! Он худоён ёрии худро натавонанд ва на дар баробари мо паноҳида шаванд.

← Оят 40 📖 Аль-Анбия Оят 42 →

Аль-АнбияФеҳристи Қуръон

112Оят

MeccanRevelation

41Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 41

Сураи Аль-Анбия Оят 41 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Паёмбаронеро, ки пеш аз ту буданд, низ ба масхара гирифта…

Сураи Оят 41/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 39–43. Ба Тоҷикӣ: Русский.