Sura Al-Anbija — Werset 41

Znaczenie słów:

• اسْتُهْزِئَ – wyśmiewano, szydzono.
• فَحَاقَ – otoczyło, spadło, ogarnęło ze wszystkich stron.
• سَخِرُوا – drwili, kpili, wyśmiewali.
• مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ – to, z czego się naśmiewali, czyli kara, którą im zapowiadano.

Tafsir (wyjaśnienie):

Przysięgam, że zanim ty przybyłeś, o Proroku Mahomecie, wielu posłańców zostało wyśmianych i wyszydzonych przez swoje narody. Nie jesteś więc pierwszym, którego spotkała taka drwina – to była droga wszystkich wysłanników Boga. Jednak ci, którzy szydzili z posłańców i kpili z ostrzeżeń o karze, zostali otoczeni przez to, z czego się naśmiewali. Kara Boża, którą uważali za niemożliwą i której zapowiedź wyśmiewali, spadła na nich w sposób nieunikniony i ogarnęła ich ze wszystkich stron. W ten sposób Bóg pokazał, że Jego obietnice są prawdą, a drwiny nie zmieniają rzeczywistości – kara nadeszła, gdy się tego najmniej spodziewali, i nie mogli jej uniknąć.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Pocieszenie dla wierzących – gdy ktoś jest wyśmiewany z powodu swojej wiary, niech pamięta, że wszyscy prorocy przeszli przez to samo. To znak, że podąża ścieżką prawdy, a nie błędu.
2. Ostrzeżenie przed kpiną z religii – wyśmiewanie rzeczy świętych i ostrzeżeń Bożych jest bardzo niebezpieczne. Człowiek, który kpi z kary Bożej, sam może stać się jej ofiarą w sposób, którego się nie spodziewa.
3. Sprawiedliwość Boga – żadna drwina nie pozostaje bez odpowiedzi. Bóg zawsze broni swoich posłańców i wiernych, a kara dla szyderców przychodzi w odpowiednim czasie, nawet jeśli się opóźnia.
4. Cierpliwość i wytrwałość – prorocy nie zniechęcali się kpinami, lecz trwali w swoim posłannictwie. To uczy nas, że wyśmiewanie innych nie powinno nas zniechęcać do czynienia dobra i głoszenia prawdy.
5. Przestroga przed złudnym bezpieczeństwem – szydercy czuli się pewni siebie i bezpieczni, ale kara przyszła nagle. Niech nikt nie myśli, że odwlekanie kary oznacza jej uniknięcie – Bóg jest cierpliwy, ale Jego sprawiedliwość jest nieuchronna.