Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 41

Macnada Erayada:

• اسْتُهْزِئَ: Waa la qoslay, la jeesjeesay, ama la yareeyay.
• فَحَاقَ: Waa ku wareegay, ku dhacay, ama ku xoogay (ciqaabtu way ku hartay).
• يَسْتَهْزِئُونَ: Waxay ku jeesjeesi jireen, waxay ku qosli jireen.

Tafsiirka Aayadda:

Dhab ahaan waxaa lagu jeesjeesay rasuullo kaa horreeyay (Nabiyow), sidaa darteed ha u yaabina haddii ay qawmkaagu ku jeesjeeseen. Ma tihid mid cusub oo ku timid arrintan, ee waxaa sidaas oo kale lagu falay rasuulladii hore. Markaasay ciqaabtii ku hartay kuwii jeesjeesay, waxaana ku dhacay cadaabkii ay ku jeesjeesi jireen marka rasuulladoodu uga digto. Waxa ay ku qosli jireen iyagoo beeninaya, waxaas oo dhan baa ku soo degay markii ugu dambaystii, waxaana ku xoogay cadaabkii ay ku jeesjeesi jireen adduunkii iyo aakhiroba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dhiirran iyo adkaysi: Aayaddani waxay ku dhiirranaysaa Nebiga (SCW) iyo mu'miniinta inay adkaystaan marka lagu jeesjeeso, maxaa yeelay tani waa sunnaddii rasuulladii hore, mana aha arrin cusub.
2. Ugu bishaaraynta guusha: Waxay ku bishaaraynaysaa in cidii ku jeesjeesta xaqa ay la kulmi doonto ciqaab, sidaa darteed natiijada ugu dambaysa waxay u tahay mu'miniinta, ma aha kuwa jeesjeesa.
3. Ka digtoonaanshaha jeesjeeska: Aayaddu waxay uga digaysaa dadka inay ka fogaadaan inay ku jeesjeesaan diinta iyo rasuullada, maxaa yeelay cawaaqibtu waa xun tahay, waxaana ku dhacay kuwii hore oo jeesjeesay cadaabkii ay beenin jireen.
4. Xaqiijinta sida Alle u xafido xaqa: Waxay muujinaysaa in Alle uu xafido xaqa, isla markaana ciqaabo kuwa ku jeesjeesa, taasoo ku xoojinaysa Iimaanka qalbiga mu'inka.