Surah Al-Anbiya — Aya 41

Ma'anar Kalmomi:

• اسْتُهْزِئَ: An yi ba'a da su, an rena su.
• فَحَاقَ: Ya kewaye su, ya sauka a kansu.
• يَسْتَهْزِئُونَ: Suna yin ba'a da shi, suna izgili.

Tafsirin Ayar:

Lalle ne, ya tabbata an yi ba'a da Manzanni da yawa da suka zo a gabaninka, ya kai Manzo Muhammad (SAW). Ba kai ne farkon wanda aka yi wa ba'a ba, haka ma al'ummarsu suka yi wa annabawan da suka gabata ba'a da izgili, suka ƙaryata su. Amma sakamakon wannan ba'a da izgili bai jinkirta ba, sai dai azabar Allah ta kewaye waɗanda suka yi ba'a da annabawan, kuma wannan azabar ita ce abin da suke yi wa ba'a da shi a duniya sa’ad da annabawan suke faɗakar da su game da ita. Don haka, ba'a da izgili ba su amfana da su ba, sai dai azabar da suke yi wa ba'a da ita ta sauka a kansu, kuma ta kewaye su daga kowane bangare.

Fa'idodin Darasi:

1. Hakuri da juriya a kan cutar da mutane ke yi, kamar yadda annabawan suka yi hakuri a kan ba'a da izgili, shi ne hanya zuwa ga nasara da taimakon Allah.
2. Ba'a da izgili da mutane ke yi wa addinin Allah da Manzanninsa, ba su dawwama ba, sai dai azabar Allah ta zo wa masu yin hakan, kuma ita ce za ta kewaye su.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa zuciyar Manzo (SAW) da muminai, tana nuna musu cewa ba su kaɗai ake yi wa ba'a ba, har ma da annabawan da suka gabata, don haka kada su yi baƙin ciki.
4. Sakamakon ba'a da izgili ba zai jinkirta ba a duniya ko a Lahira, kuma Allah ba ya mantawa da masu zalunci, sai dai yana jinkirta musu har zuwa lokacin da ya dace.
5. Wannan ayar tana koyar da mu kada mu yi ba'a da addinin Allah ko da mutane suka yi ba'a da mu, domin ba'a da addini babban laifi ne da ke jawo fushin Allah da azabarsa.