Surja El-Enbija — Ajet 51

Kuptimet e fjalëve:

• Rushdehu: udhëzimin, urtësinë dhe të vërtetën që iu dhurua atij.
• Min qabl: më parë, pra para Musait dhe Harunit.
• Kunna bihi aliminë: Ne e dinim mirë gjendjen e tij dhe se ai ishte i denjë për këtë dhunti.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se Ai i dha Ibrahimit (paqja qoftë mbi të) udhëzimin dhe urtësinë e tij që në moshë të re, para se t'i jepte profetësinë Musait dhe Harunit. Kjo do të thotë se Ibrahimi u dallua me mendje të shëndoshë dhe argumente të forta kundër idhujtarisë së popullit të tij, edhe para se të dërgoheshin profetët e tjerë. Allahu e di mirë se Ibrahimi ishte i denjë për këtë dhunti të madhe, sepse Ai i njeh krijesat e Tij dhe di se kush është i aftë për të mbajtur barrën e profetësisë dhe për t'i udhëhequr njerëzit drejt së vërtetës. Pra, kjo ishte një dhuratë e veçantë nga Allahu, e cila erdhi si rezultat i pastërtisë së zemrës dhe sinqeritetit të Ibrahimit në kërkimin e së vërtetës.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i jep udhëzim dhe urtësi kujt të dojë nga robërit e Tij, sipas dijes së Tij të pafund për gjendjen e tyre.
2. Sinqeriteti në kërkimin e së vërtetës është rruga që të çon te dhuntitë e Allahut, siç ndodhi me Ibrahimin që u dallua me urtësi që në rini.
3. Ky ajet na mëson se Allahu i zgjedh për misionet e Tij më të mëdha ata që janë më të përshtatshëm, sepse Ai i njeh të gjitha krijesat e Tij në çdo kohë dhe vend.
4. Tregimi i historisë së Ibrahimit na forcon besimin se e vërteta triumfon gjithmonë, edhe kur duket se është vetëm kundër të gjithëve.