سوره انبیاء — آيت 51

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• رُشْدَهُ: سندس رشد ۽ ھدايت، يعني عقل جي پختگي، صحيح رستي جي سمجھ ۽ نبوت.
• مِن قَبْلُ: ان کان اڳ، يعني موسىٰ ۽ ھارون عليھما السلام کان اڳ.
• عَالِمِينَ: ڄاڻندڙ، يعني اسان کي سندس باري ۾ مڪمل علم آھي.

2) تفسير:

الله تعاليٰ پنھنجي نبي ابراهيم عليھما السلام جو ذڪر ڪندي ارشاد فرمائي ٿو ته اسان کين ان کان اڳ ئي سندس رشد ۽ ھدايت عطا ڪئي ھئي، يعني نبوت ۽ حڪمت کين موسىٰ ۽ ھارون عليھما السلام کان اڳ ۾ ئي ڏني ھئي. اسان کين اھا حڪمت ۽ حجت ننڍپڻ ۾ ئي عطا ڪئي ھئي، جنھن سان ھن پنھنجي قوم تي دليل قائم ڪيو. اسان کين اھا شيءِ پنھنجي علم جي مطابق ڏني، ڇاڪاڻ ته اسان کي چڱي طرح ڄاڻ ھئي ته اھي انھيءَ لائق ۽ اھل آھن. اسان جو علم ھر شيءِ تي محيط آھي، اسان کي اڳ ئي خبر ھئي ته ابراهيم عليھما السلام نبوت ۽ رسالت جو اھل آھن، تنھنڪري اسان کين اھا نعمت عطا ڪئي.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنھنجي چونڊيل ٻانھن کي ننڍپڻ کان ئي حڪمت ۽ رشد عطا فرمائي ٿو.
• نبوت ۽ رسالت الله جو خاص عطيو آھي، جيڪو اھل ۽ لايق ماڻھن کي ڏنو وڃي ٿو.
• الله تعاليٰ کي پنھنجي مخلوق جو مڪمل علم آھي، ھو ڄاڻي ٿو ته ڪير ڪھڙي ذميواري جو اھل آھي.
• ابراهيم عليھما السلام جي زندگي ۾ اسان لاءِ ھدايت آھي ته ننڍپڻ کان ئي صحيح رستي جي ڳولا ۽ حق جي سمجھ حاصل ڪرڻ گھرجي.
• الله جي عطا ڪيل نعمتن تي شڪر ادا ڪرڻ گھرجي ۽ انھن کي پنھنجي ذميواري نڀائڻ لاءِ استعمال ڪرڻ گھرجي.