Sura Al-Anbija — Werset 63

1) Znaczenie wybranych słów:

• بَلْ – przeciwnie, wręcz przeciwnie (służy do zaprzeczenia i wprowadzenia nowego, właściwego stwierdzenia).
• كَبِيرُهُمْ – ich największy (posąg), największy z ich bożków.
• فَاسْأَلُوهُمْ – zapytajcie ich (tj. bożków).
• إِن كَانُوا يَنطِقُونَ – jeśli oni (bożki) potrafią mówić / jeśli są w stanie mówić.

2) Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

Kiedy Ibrahim (Abraham, pokój z nim) powrócił do świątyni i zastał swoich współplemieńców wokół porozbijanych bożków, a oni zapytali go z oburzeniem: "Czy to ty to uczyniłeś z naszymi bogami?", on odpowiedział im w sposób, który miał obnażyć ich ślepą wiarę i brak rozumu. Powiedział: "To nie ja tego dokonałem, lecz uczynił to ten ich największy – ten oto posąg". Wskazał przy tym na największego bożka, który pozostał nietknięty, a do którego – zgodnie z przekazem – przywiązał siekierę. Następnie dodał: "Zapytajcie ich (bożków), jeśli potrafią mówić" – czyli: jeśli wasze bóstwa są naprawdę bogami i mają jakąkolwiek moc, niech odpowiedzą wam, kto je zniszczył.

Była to przenośnia i ironia, mająca na celu wykazanie absurdalności ich wiary. Ibrahim nie twierdził dosłownie, że posąg to uczynił, lecz chciał im unaocznić, że skoro bożki nie mówią, nie słyszą i nie działają, to nie mogą być bogami godnymi czci. W ten sposób – na oczach wszystkich – udowodnił im ich bezsilność i brak jakiejkolwiek boskiej natury w tych kamiennych posągach. W swoim sercu wiedział, że to on je zniszczył, ale celowo skierował ich uwagę na bezsens ich kultu, aby sami doszli do wniosku, że ich bogowie są martwi i bezradni.

3) Płynące z tej wersetu korzyści i nauki:

• Mądrość w prowadzeniu dyskusji: Ibrahim uczy nas, że w sporze z ludźmi trzymającymi się fałszywych przekonań można posłużyć się mądrym, ironicznym argumentem, który obnaża sprzeczności ich wiary – bez potrzeby wdawania się w jałowe spory.
• Dowód na bezsilność fałszywych bóstw: Werset ten unaocznia, że wszystko, co jest czczone poza Allahem, jest bezradne – nie mówi, nie słyszy, nie pomaga ani nie szkodzi. To skłania człowieka do refleksji nad tym, komu naprawdę należy oddawać cześć.
• Odwaga w głoszeniu prawdy: Ibrahim wykazał się niezwykłą odwagą, występując sam przeciwko całemu społeczeństwu pogrążonemu w bałwochwalstwie. Uczy nas, że prawda nie boi się liczebności przeciwników.
• Wielkość islamu: Islam uwalnia człowieka od niewoli kamieni, ludzi i stworzeń, kierując go ku czci Jedynego Stwórcy, który słyszy i odpowiada. To religia rozumu i logiki, która zachęca do myślenia i zadawania pytań – czego dowodem jest właśnie to prorocze przesłanie.