Surat Al-Anbiya — Ayat 63

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• بَلْ : malah, nanging (minangka tembung kanggo mbantah omongan sadurunge)
• كَبِيرُهُمْ : kang gedhe dhewe ing antarane para brahala mau
• فَاسْأَلُوهُمْ : mula padha takonana marang brahala-brahala mau
• يَنطِقُونَ : padha bisa ngomong/caturan

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Nabi Ibrahim 'alaihissalam mangsuli pitakone kaumé kanthi cara kang pinter lan nggumunake. Nalika kaumé takon sapa kang ngrusak brahala-brahala mau, Nabi Ibrahim banjur ngendika: "Malah sing nglakoni iku brahala kang gedhe dhewe, mula padha takonana dhewe marang brahala-brahala mau, menawa pancen padha bisa ngomong."

Iki dudu omongan goroh, nanging minangka cara Nabi Ibrahim kanggo mbuktekake marang kaumé yen brahala-brahala sing disembah iku pancen ora bisa apa-apa. Nabi Ibrahim pengin nuduhake yen brahala-brahala mau ora bisa ngomong, ora bisa obah, lan ora bisa nindakake apa-apa. Yen brahala-brahala mau pancen bisa nindakake apa-apa, mesthine uga bisa ngomong lan nerangake sapa sing ngrusak awaké.

Kanthi cara iki, Nabi Ibrahim nuduhake bodhone kaumé sing nyembah barang-barang kang ora duwe kekuwatan apa-apa. Dheweke ngadegake bukti kang cetha ana ing ngarepe wong akeh, supaya kabeh padha ngerti yen brahala-brahala mau pancen ora pantes disembah.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Nggunakake akal kanthi bener iku bagian saka iman. Nabi Ibrahim mulangake marang kita yen kanggo mbela kebenaran, kita kudu nggunakake akal lan cara kang pinter, ora mung ngandelake kekuwatan.
• Nyembah barang saliyane Allah iku ora ana gunane. Brahala-brahala kang ora bisa ngomong, ora bisa obah, lan ora bisa nindakake apa-apa iku bukti yen mung Allah SWT kang pantes disembah.
• Islam ngajak manungsa mikir. Ayat iki nuduhake yen Islam ora nglarang kita mikir lan takon. Malah, kita diajak nggunakake akal kanggo ngerti kebenaran.
• Kawicaksanan ing dakwah. Nabi Ibrahim menehi tuladha babagan carane ngajak wong menyang kebenaran kanthi cara kang wicaksana, ora kasar, nanging tetep tegas lan cetha.
• Kebatilan iku mesthi kalah karo kebenaran. Sanajan kaum Nabi Ibrahim akeh lan kuwat, nanging amarga sing dibela iku kebatilan, mula mesthi kalah karo kebenaran kang digawa dening Nabi Ibrahim.
• Tawakkal lan percaya marang pitulungané Allah. Nabi Ibrahim tetep kuwat lan ora wedi sanajan dhewekan, amarga dheweke yakin yen Allah bakal nulungi dheweke.