Sura Al-Anbiya — Aya 67

Maana ya Maneno:

• Uffin lakum: Maneno ya kudharau na kuchukia, maana yake ni "ubaya na uchafu kwenu".
• Ma ta'buduna: Mnavyoabudu.
• Min dunillah: Badala ya Mwenyezi Mungu, yaani vitu vingine isipokuwa Mwenyezi Mungu.
• Afala ta'qilun: Je, hamna akili za kufahamu?

Tafsiri ya Aya:

Nabii Ibrahimu alipowaambia watu wake maneno haya, alikuwa akiwadharau na kuwachukia kwa kuwabudu masanamu. Alisema: "Ubaya na uchafu kwenu nyinyi na kwa vile mnavyoviabudu badala ya Mwenyezi Mungu!" Yaani, je, hamna haya kuabudu vitu ambavyo havina manufaa wala madhara? Masanamu haya hayawezi kuwapa riziki, hayawalindi, wala hayawasaidii kitu chochote. Kisha akawauliza kwa njia ya kulaumu: "Je, hamna akili za kufikiri na kutambua ubaya wa kazi yenu hii? Je, hamwelewi kwamba kuabudu viumbe duni kuliko kuabudu Mwenyezi Mungu Muumba wa vitu vyote ni upumbavu mkubwa?"

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Aya hii inatufundisha kwamba ni wajibu wa kila Mwislamu kukemea ubatili na upotofu kwa uwazi, kama alivyofanya Nabii Ibrahimu, bila woga wala kujali.
2. Inathibitisha kwamba akili ni neema kubwa kutoka kwa Mwenyezi Mungu, na kila mtu anayo wajibu wa kuitumia kutafakari na kutambua ukweli, hasa katika mambo ya imani.
3. Inaonyesha kwamba kuabudu vitu visivyo na manufaa wala madhara ni upumbavu usio na mfano, na kwamba Mwenyezi Mungu pekee ndiye anayestahiki kuabudiwa kwa kuwa Yeye ndiye Muumba na Mwenye kudhibiti kila kitu.
4. Aya inatuhimiza kujitakasa kutokana na ushirikina na kuwa na imani safi kwa Mwenyezi Mungu, ambayo ndiyo asili ya ustaarabu na maendeleo ya kweli.