Surah Al-Anbiya — Aya 67

Ma’anonin Kalmomin:

“Uff” (أُفٍّ) yana nufin ƙazanta da ƙyamar abu, ko kuma kalmar nuna rashin jin daɗi da ƙyamar wani abu. “Ma ta’budun” (مَا تَعْبُدُونَ) yana nufin abin da kuke bauta wa, wato gumaka. “Afala ta’qilun” (أَفَلَا تَعْقِلُونَ) yana nufin: Shin ba ku da hankali da fahimta ba?

Fassarar Ayar:

Annabi Ibrahim (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi) ya yi wa mutanensa magana da tsananin ƙyamar gumakan da suke bauta wa, yana cewa: “Ƙazanta da ƙyamar Allah ta tabbata a gare ku, ku da abin da kuke bauta wa ba tare da Allah ba.” Yana nuna musu cewa waɗannan gumaka ba su da wani amfani idan aka bauta musu, kuma ba su da wani cutarwa idan aka bar su. Suna da ƙasƙanci da ƙazanta, domin ba su cancanci a bauta musu ba. Sa’an nan ya tambaye su da nufin su gane: “Shin ba ku da hankali da fahimta ba, har kuke bauta wa waɗannan abubuwan da ba su da amfani ko cutarwa, kuma kuke barin Allah wanda shi ne Mahalicci kuma Mai iya komai?” Yana nuna musu cewa duk mai hankali zai gane rashin amfanin gumaka da kuma girman Allah, amma su sun rufe idanunsu da kunnuwansu daga gaskiya.

Fa’idojin Ayar:

1. Ƙyamar bautar gumaka da duk wani abin da ake bauta wa ba tare da Allah ba, domin hakan ƙazanta ce da ƙasƙanci.
2. Ƙarfafa yin amfani da hankali wajen gane gaskiya, domin hankali yana kai mutum ga imani da Allah kawai.
3. Nuna cewa Annabi Ibrahim ya kasance mai ƙarfin hali wajen faɗar gaskiya da ƙyamar ƙarya, ko da yake mutanensa suna cikin jahilci.
4. Tunatar da mu cewa bauta wa Allah kadai ita ce hanya madaidaiciya, kuma duk wanda ya bar shi ya koma ga waninsa, to ya ɓata babban ɓata.
5. Ƙarfafa wa musulmi su yi tunani a kan halittun Allah, domin hakan yana ƙara musu imani da sanin girman Allah.