Аль-Анбия сүрәсе — Аять 66

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Мә» (ما) — монда «әйбер» яки «нәрсә» мәгънәсендә, ягъни сыннар.
• «Лә тәнфәүкүм» (لا ينفعكم) — сезгә файда китерми.
• «Лә тәдүррукүм» (لا يضركم) — сезгә зарар да китерми.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам, кавеменең сыннарга гыйбадәт кылуларын күреп, аларны шелтәләп һәм гаҗәпләнеп әйтте: «Сез Аллаһны калдырып, үзегезгә һичнинди файда китерә алмаган һәм зарар да итә алмаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласызмы?» Ул сыннар — тереклек ияләре түгел, аларның куллары да, аяклары да юк. Әгәр сез аларга гыйбадәт кылсагыз, алар сезгә әҗер дә бирми, әгәр гыйбадәт кылмасагыз, сезне җәзага да тарттырмый. Алар хәтта үзләренә дә файда яки зарар китерә алмыйлар, ә сезгә ничек ярдәм итсеннәр?! Ибраһим бу сүзләре белән аларның акылсызлыгын һәм ялгыш юлда икәнлекләрен ачык күрсәтте. Ул аларны фикер йөртергә һәм үз эшләренең ни дәрәҗәдә буш икәнен аңларга чакырды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Тәүхид — Аллаһу тәгаләнең берлегенә ышанып, бары тик Аңа гына гыйбадәт кылу — бөтен пәйгамбәрләрнең төп дәгъваты.
• Акыллы кеше файда һәм зарар китерә алмаган нәрсәгә табынмый; гыйбадәт кылу — бары тик иҗат итүче, идарә итүче Аллаһка гына хас.
• Ибраһим галәйһиссәламнең мөлаем һәм хикмәтле ысулы — кешеләрнең хаталарын ачык итеп, ләкин намуслы рәвештә күрсәтү, аларны акылга килергә өндәү.
• Батъл (ялган) илаһлар — нинди генә булмасыннар (сыннар, дөнья малы, башка кешеләр) — аларга таянучыларны һичкайчан коткара алмыйлар.