Surat Al-Anbiya — Ayat 67

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أُفٍّ (uffin): tembung kanggo nuduhake rasa jijik, ora seneng, lan nyepelekake.
• لَكُمْ (lakum): kanggo kowe kabeh.
• وَلِمَا (walima): lan kanggo apa kang.
• تَعْبُدُونَ (ta'buduna): padha nyembah.
• مِن دُونِ اللَّهِ (min dunillah): saliyane Allah, utawa ora liwat dalane Allah.
• أَفَلَا تَعْقِلُونَ (afala ta'qilun): apa kowe padha ora mikir, ora nggunakake akal.

1. Tafsir ayat:

Nabi Ibrahim 'alaihissalam ngendika marang kaumé kanthi tembung kang nuduhake rasa jijik lan nyepelekake marang brahala-brahala kang padha disembah. Panjenengané ngendika: "Ah, jijik tenan kowe lan apa kang padha kok sembah saliyane Allah!" Tegese, Nabi Ibrahim ngecakake menawa brahala-brahala iku ora bisa menehi manfaat menawa disembah, lan ora bisa nuwuhake cilaka menawa ditinggal. Dadi ora ana gunane babar pisan.

Banjur Nabi Ibrahim mbeneri lan nggegulang pikire kaumé: "Apa kowe padha ora mikir?" Yaiku, apa kowe ora nggunakake akalmu kanggo ngerti menawa nyembah barang kang ora bisa krungu, ora bisa ndeleng, ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nuwuhake cilaka iku sawijining tumindak kang salah lan ora bener? Yen kowe duwe akal kang waras, mesthine kowe bakal ninggalake nyembah brahala lan bali marang nyembah Allah kang Maha Kuwasa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya nggunakake akal kanthi bener, ora mung manut marang kebiasaan utawa tradisi tanpa mikir.
• Nyembah barang saliyane Allah iku ora ana gunane, mula kita kudu mung nyembah marang Allah kang Maha Tunggal.
• Islam ngajak manungsa supaya mikir lan nggunakake akal sehat, mula wong kang duwe akal mesthi bakal ngerti yen ajaran Islam iku bener.
• Nabi Ibrahim dadi tuladha kanggo kita kabeh, yaiku wani ngandhakake bebener lan ora wedi marang kaumé dhewe.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam, amarga Islam iku agama kang nggunakake akal lan bukti, ora mung ngikut-ngikut wae.