Sura Al-Anbija — Werset 8

Znaczenie słów:

• جَسَدًا (dżasadan) – ciało, istota fizyczna.
• لَا يَأْكُلُونَ الطَّعَامَ (la ja'kuluna at-ta'am) – nie jedzący pożywienia.
• خَالِدِينَ (chalidin) – nieśmiertelni, wiecznie trwający.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący odpowiada tutaj na zarzuty niewiernych, którzy dziwili się, że posłańcy są ludźmi jedzącymi i pijącymi. Mówi On: „Nie uczyniliśmy ich ciałami, które nie jedzą pożywienia" – to znaczy, że wszyscy prorocy i wysłannicy byli zwykłymi ludźmi, podlegającymi tym samym prawom fizjologii co inni. Jedli, pili, odczuwali głód i pragnienie, zmęczenie i potrzebę odpoczynku. Nie byli aniołami ani istotami nadprzyrodzonymi, które nie potrzebują pokarmu.

Następnie Bóg dodaje: „I nie byli nieśmiertelni" – czyli nie żyli wiecznie na tym świecie. Każdy z nich umarł, tak jak umierają wszyscy ludzie. Żaden prorok nie pozostał na ziemi na zawsze. To jest odpowiedź na oczekiwania niektórych, którzy chcieli, aby posłaniec był istotą niezwykłą, wykraczającą poza ludzkie cechy.

Werset ten podkreśla, że posłannictwo nie wymaga, aby wysłannik był inny niż ludzie w swojej naturze. Wręcz przeciwnie – mądrość Boża polega na tym, że posłańcy są ludźmi, aby ludzie mogli się od nich uczyć, naśladować ich i mieć w nich wzór do naśladowania w codziennym życiu.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Pokora i realizm w rozumieniu posłannictwa – prorocy nie byli istotami nadprzyrodzonymi, lecz ludźmi, którzy zmagali się z codziennymi sprawami jak każdy z nas. To przybliża ich do nas i czyni ich wzorami osiągalnymi do naśladowania.
2. Odpowiedź na wątpliwości – werset ten uczy nas, że nie należy oczekiwać od ludzi Bożych rzeczy niemożliwych ani stawiać ich ponad ludzkie cechy. Prawdziwa wartość człowieka nie zależy od tego, czy je i pije, ale od jego wiary, pobożności i oddania Bogu.
3. Przemijalność życia doczesnego – skoro nawet prorocy nie byli nieśmiertelni, to tym bardziej my powinniśmy pamiętać o śmierci i przygotowywać się do życia wiecznego. To zachęta do dobrego wykorzystania czasu na tym świecie.
4. Piękno islamu – islam nie wymaga od człowieka niemożliwego ani nie każe mu wierzyć w istoty nadprzyrodzone jako posłańców. Religia ta jest praktyczna i zgodna z naturą ludzką, co czyni ją łatwą do przyjęcia i stosowania w codziennym życiu.
5. Wzór do naśladowania – ponieważ prorocy byli ludźmi, możemy ich naśladować w każdym aspekcie życia: w jedzeniu, piciu, pracy, małżeństwie, wychowaniu dzieci i relacjach z innymi. To czyni z nich kompletny wzór dla całej ludzkości.