سوره انبیاء — آيت 8

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• جَسَدًا: جسم، بدن (هتي مراد آهي اهڙو جسم جيڪو طعام جي ضرورت نه رکي).
• لَّا يَأْكُلُونَ الطَّعَامَ: جيڪي کاڌو نه کائيندا هجن.
• خَالِدِينَ: هميشه رهڻ وارا، لافاني، جيڪي نه مرندا.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي نبي ڪريم ﷺ کي تسلي ڏيندي ۽ ڪافرن جي اعتراضن جو جواب ڏيندي فرمائي ٿو ته اسان جيڪي به رسول موڪليا، انهن کي اسان اهڙو جسم وارو نه بنايو هو جو کاڌو نه کائين ۽ نه انهن کي لافاني بنايو هو. يعني رسول به انسان هئا، اهي به کاڌو کائيندا هئا، پاڻي پيئندا هئا ۽ انساني ضرورتون پوريون ڪندا هئا، ۽ اهي به دنيا ۾ هميشه نه رهيا، بلڪه انهن کي به موت آيو. ڪافرن جو اهو چوڻ غلط هو ته رسول ملائڪ هجن يا اهڙا مخلوق هجن جيڪي کائين نه پيئن ۽ نه مرن. حقيقت ۾ الله تعاليٰ پنهنجي حڪمت سان رسولن کي انسانن مان ئي چونڊيو، ته جيئن ماڻهو انهن کي ڏسي، انهن سان گڏ رهي ۽ انهن کان دين جا احڪام سکن ۽ سمجهن. جيڪڏهن رسول انسان نه هجن ها ته ماڻهن لاءِ انهن جي پيروي ڪرڻ ۽ انهن کان سبق پرائڻ ممڪن نه هجي ها.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• هي آيت ٻڌائي ٿي ته الله تعاليٰ پنهنجي رسولن کي انسان بنايو، ته جيئن اسان انهن جي زندگيءَ مان آسانيءَ سان سبق پرائي سگهون ۽ انهن جي پيروي ڪري سگهون.
• رسولن جي انساني زندگي اسان لاءِ رحمت آهي، ڇاڪاڻ ته اهي اسان وانگر کائيندا پيئندا هئا ۽ اسان جي حالتن کي سمجهي سگهندا هئا.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته نبوت ۽ رسالت ڪا اهڙي شيءِ ناهي جيڪا انسان کان مٿاهين هجي، بلڪه الله تعاليٰ انسانن مان ئي پنهنجا چونڊيل ٻانهن کي نبي ۽ رسول بنايو.
• قرآن مجيد ۾ اهڙيون آيتون اسان جي ايمان کي مضبوط ڪن ٿيون ۽ اسان کي ٻڌائن ٿيون ته اسلام هڪ فطري دين آهي، جيڪو انسان جي حقيقت ۽ فطرت سان ٺهڪندڙ آهي.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان رسولن جي سنتن کي پنهنجي زندگيءَ ۾ لاڳو ڪريون، ڇاڪاڻ ته اهي به انسان هئا ۽ انهن جي زندگي اسان لاءِ بهترين نمونو آهي.