سوره انبیا — آیه 8

معانی کلمات:

• جَسَدًا: بدنی که غذا نمیخورد و از جنس فرشتگان باشد.
• خَالِدِین: جاودانگان در دنیا، کسانی که هرگز نمیمیرند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریف، به عنوان پاسخی به مشرکانی که میگفتند: «چرا پیامبران ما فرشته نیستند و مانند ما انسانها غذا نمیخورند؟»، میفرماید: ما پیامبران پیشین را نیز به صورت فرشتگان و با بدنی که از خوردن و آشامیدن بینیاز باشد، قرار ندادیم. بلکه همه آنان بشر بودند و مانند سایر انسانها غذا میخوردند و در بازارها راه میرفتند. همچنین آنان جاودان در دنیا نبودند و همانند دیگر انسانها مرگ را میچشیدند. بنابراین، پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) نیز از این قاعده مستثنا نیست و بشری است که غذا میخورد و روزی روزگاری از دنیا خواهد رفت. این آیه، بشر بودن پیامبران را تأیید میکند و نشان میدهد که رسالت، منافاتی با بشریت ندارد.

فواید و درسهای آیه:

• بشری بودن پیامبران، نشانه رحمت الهی است: اگر پیامبران فرشته بودند، مردم نمیتوانستند از آنان الگو بگیرند و به آنان نزدیک شوند. اما چون آنان انسان بودند، میتوانیم در همه امور زندگی از آنان پیروی کنیم.
• اسوه بودن پیامبران در زندگی عادی: پیامبران با وجود مقام والای رسالت، غذا میخوردند، کار میکردند و زندگی عادی داشتند. این نشان میدهد که دینداری و رسیدن به مقامات عالی، به معنای کنارهگیری از زندگی نیست.
• یاد مرگ و پایانپذیری دنیا: پیامبران نیز میمیرند و این دنیا سرای جاودان نیست. پس باید به فکر آخرت باشیم و از عمر خود در راه رضای خدا استفاده کنیم.
• ردّ افراط و تفریط در حق پیامبران: نه آنان را فرشته و غیربشری بدانیم که از دسترس ما خارج شوند، و نه آنان را به گناه و خطا نسبت دهیم؛ بلکه آنان بشر برگزیدهای هستند که معصوماند و الگوی کامل ما در همه ابعاد زندگیاند.