ซูเราะฮฺ อัล-อัมบิยาอ์ — อายะฮฺ 8

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• جَسَدًا (ญะสะดัน) หมายถึง ร่างกายที่ปราศจากชีวิตหรือจิตวิญญาณ หรืออาจหมายถึงร่างกายที่ไม่ต้องการอาหาร
• خَالِدِينَ (คอลิดีน) หมายถึง ผู้ที่อยู่คงอยู่ชั่วนิรันดร์ ไม่ตาย

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตอบโต้ข้อกล่าวหาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่กล่าวว่า ทำไมท่านรอซูลจึงเป็นมนุษย์ธรรมดาที่กินและดื่มเหมือนพวกเขา อัลลอฮ์ทรงชี้แจงว่า พระองค์มิได้ทรงทำให้บรรดารอซูลที่ถูกส่งมาก่อนหน้านี้เป็นร่างกายที่ปราศจากความต้องการอาหารและเครื่องดื่ม หากแต่พวกเขาเป็นมนุษย์ที่มีร่างกายต้องการอาหารและน้ำเช่นเดียวกับมนุษย์ทั่วไป และพวกเขาก็มิได้เป็นผู้ที่อยู่คงอยู่ในโลกนี้ตลอดไปโดยไม่ตาย หากแต่พวกเขาล้วนต้องประสบกับความตายเช่นเดียวกันกับมนุษย์คนอื่น ๆ

การที่บรรดารอซูลเป็นมนุษย์ที่กินอาหารและต้องตายนั้น มิได้ลดทอนความยิ่งใหญ่ของพวกเขาแต่อย่างใด หากแต่เป็นการยืนยันว่าพวกเขาเป็นแบบอย่างที่มนุษย์สามารถปฏิบัติตามได้ และการที่พวกเขาต้องตายก็เป็นการพิสูจน์ว่าสาส์นที่พวกเขานำมานั้นมาจากอัลลอฮ์ มิใช่สิ่งที่พวกเขาคิดขึ้นเองเพื่อแสวงหาอำนาจหรือความมั่งคั่งในโลกนี้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงส่งรอซูลที่เป็นมนุษย์เหมือนเรา เพื่อให้เราสามารถเรียนรู้และปฏิบัติตามได้จริงในชีวิตประจำวัน มิใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์
2. การที่บรรดารอซูลต้องกินอาหารและใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์ทั่วไป แสดงให้เห็นว่าการดำรงชีวิตตามปกติในโลกนี้มิได้ขัดต่อการเป็นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเลือกสรร หากแต่เป็นการเตือนใจเราว่าการงานในโลกนี้และความต้องการพื้นฐานของมนุษย์มิได้เป็นอุปสรรคต่อการเป็นบ่าวที่ดีของพระองค์
3. การที่บรรดารอซูลต้องตายเช่นกัน เตือนให้เราตระหนักว่าโลกนี้เป็นเพียงทางผ่าน และการเตรียมพร้อมสำหรับโลกหน้าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกคน ไม่มียกเว้นแม้แต่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเลือกสรร
4. อายะฮ์นี้ปลอบโยนท่านนบีมุฮัมมัด และให้กำลังใจแก่ผู้ศรัทธาว่า การถูกปฏิเสธจากผู้คนนั้นมิใช่เรื่องใหม่ หากแต่เป็นวิถีทางของบรรดารอซูลมาก่อนแล้ว และชัยชนะอันแท้จริงนั้นอยู่ที่ความสำเร็จในโลกหน้า มิใช่การยอมรับจากผู้คนในโลกนี้