Surja El-Haxhxh — Ajet 66

Kuptimet e fjalëve:

• Ahyakum: Ju dha jetën, duke ju krijuar nga hiçi.
• Yumîtukum: Ju bën të vdisni, kur të përfundojë afati i jetës suaj.
• Yuhyîkum: Ju ringjall pas vdekjes, në Ditën e Gjykimit.
• Kefûr: Shumë mohues dhe përbuzës i të mirave, që nuk e njeh mirësinë dhe e mohon atë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që ju krijoi dhe ju dha jetën, pasi nuk ekzistonit fare – fillimisht në mitrat e nënave tuaja. Pastaj, kur të përfundojë afati i caktuar i jetës suaj, Ai ju bën të vdisni. Më pas, Ai do t'ju ringjallë përsëri në Ditën e Gjykimit, për t'ju marrë në llogari për veprat tuaja dhe për t'ju shpërblyer sipas tyre. Megjithatë, njeriu është shumë mohues dhe përbuzës – ai i mohon të mirat e Allahut, edhe pse ato janë të dukshme dhe të qarta, dhe adhuron zota të tjerë krahas Tij, duke mos e falënderuar Atë që i dha jetën dhe që do ta ringjallë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

• Ajeti na kujton fuqinë e pakufishme të Allahut, i Cili është i vetmi që jep jetën dhe vdekjen, dhe kjo është dëshmi e qartë e aftësisë së Tij për ringjallje.
• Na mëson se jeta nuk përfundon me vdekjen, por ka një jetë tjetër pas saj, ku secili do të marrë shpërblimin ose dënimin e merituar – kjo na nxit të bëjmë vepra të mira dhe të përgatitemi për atë ditë.
• Na tërheq vëmendjen ndaj mosmirënjohjes njerëzore, duke na ftuar që të jemi falënderues ndaj Allahut për të gjitha të mirat që na ka dhënë, dhe të mos i mohojmë ato.
• Ajeti na forcon besimin në ringjallje dhe në llogarinë përfundimtare, gjë që na bën të jetojmë me përgjegjësi dhe me ndërgjegje të pastër.