سوره حج — آیه 66

معانی کلمات:

• أَحْيَاكُمْ: شما را زنده کرد؛ یعنی از نیستی به هستی آورد و حیات بخشید.
• يُمِيتُكُمْ: شما را میمیراند؛ یعنی جان شما را میگیرد.
• يُحْيِيكُمْ: دوباره شما را زنده میکند؛ یعنی در قیامت برای حساب و جزا برمیانگیزد.
• كَفُورٌ: بسیار ناسپاس و کفرانکننده؛ کسی که نعمتهای آشکار خدا را انکار میکند و در برابر آنها ناسپاسی میورزد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال همان کسی است که شما را از نبودِ مطلق آفرید و به شما حیات بخشید؛ ابتدا در رحم مادران، سپس در این دنیا. آنگاه وقتی اجل شما فرا رسید و عمرتان به پایان رسید، شما را میمیراند و از این جهان میبرد. سپس در روز رستاخیز، بار دیگر شما را زنده میکند تا در برابر اعمالتان مورد حسابرسی و پاداش و کیفر قرار گیرید. این چرخهی حیات، مرگ و زندگی دوباره، نشانهی قدرت بیپایان خداوند و دلیلی روشن بر یگانگی اوست. با این حال، انسان بسیار ناسپاس است؛ او با اینکه این همه نشانههای آشکار قدرت و رحمت الهی را میبیند، باز هم نعمتهای خدا را انکار میکند و به جای شکرگزاری، به او شرک میورزد و موجودات دیگر را همتای او قرار میدهد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه یادآور آن است که زندگی دنیا پایدار نیست و مرگ، حقیقتی قطعی برای همهی انسانهاست؛ پس باید برای زندگی پس از مرگ آماده شد.
• باور به زندگی دوباره در قیامت، انسان را به مسئولیتپذیری در برابر اعمالش دعوت میکند و او را از غفلت و سرکشی بازمیدارد.
• ناسپاسی در برابر نعمتهای بیشمار الهی، صفتی نکوهیده است که انسان را از مسیر بندگی و شکرگزاری دور میکند؛ در حالی که شکرگزاری، زمینهساز افزایش نعمت و نزدیکی به خداوند مهربان است.
• این آیه، امید را در دل مؤمنان زنده میکند که مرگ پایان همهچیز نیست؛ بلکه آغازی برای حیاتی جاودان در جوار رحمت الهی است، اگر در این دنیا با ایمان و عمل صالح زندگی کنند.