Surah Al-Hajj — Talata 66

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ahyākum: Binuhay kayo mula sa wala.
• Yumītukum: Nagpapamatay sa inyo sa pagtatapos ng inyong mga nakatakdang buhay.
• Yuḥyīkum: Muling magbibigay-buhay sa inyo sa Araw ng Pagkabuhay.
• Kafūr: Lubhang mapagkaila/tagatanggi sa mga biyaya at kapangyarihan ng Allah.

Interpretasyon ng Talata:

Si Allah lamang ang tanging may kapangyarihan at karapatan sa inyong buhay at kamatayan. Siya ang nagbigay-buhay sa inyo mula sa wala—nilikha Niya kayo sa mga sinapupunan ng inyong mga ina, at kayo ay naging mga buhay na nilalang. Pagkatapos, sa takdang oras na itinakda Niya, kayo ay Kanyang papatayin kapag natapos na ang inyong mga nakatakdang panahon sa mundong ito. At pagkatapos ng kamatayang ito, muli Niya kayong bubuhayin sa Araw ng Paghuhukom upang kayo ay Kanyang tawagin at tanungin sa lahat ng inyong mga ginawa, at gantimpalaan kayo ayon sa inyong mga gawa—mabuti man o masama. Sa kabila ng mga malinaw na katibayang ito ng Kanyang kapangyarihan at awa, ang tao ay lubhang mapagkaila at tagatanggi—itinatanggi niya ang mga biyaya ng Allah at ang Kanyang kapangyarihan, at sa halip na sumamba sa Kanya, sumasamba siya sa mga diyus-diyosan at mga nilalang na walang kapangyarihan. Ito ay isang malaking kawalan ng utang na loob at kawalang-katarungan sa sarili.

Mga Aral at Benepisyo mula sa Talata:

1. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin ng tatlong yugto ng buhay: ang unang buhay sa mundong ito, ang kamatayan, at ang muling pagkabuhay—na nagpapatunay na ang Allah lamang ang nag-iisang Panginoon na may ganap na kapangyarihan sa lahat ng bagay.
2. Ang pagkakasunod-sunod ng buhay, kamatayan, at muling pagkabuhay ay isang malinaw na patunay ng Kanyang kakayahan na magbigay-buhay muli—kung paanong nilikha Niya tayo sa simula, magagawa Niyang buhayin tayong muli.
3. Ang pagiging mapagkaila ng tao ay isang sakit ng puso na dapat nating gamutin sa pamamagitan ng pagmumuni-muni sa mga biyaya ng Allah sa ating paligid—ang bawat paghinga, bawat tibok ng puso, at bawat pagkain na ating kinakain ay mga biyayang nararapat pasalamatan.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na kahulugan ng buhay ay hindi nagtatapos sa kamatayan; bagkus, ito ay isang paglalakbay tungo sa walang hanggang buhay. Kaya't dapat nating gamitin ang ating panahon sa mundong ito sa pagsunod sa Allah at sa paggawa ng mabubuting gawa.
5. Ang pag-alaala sa kamatayan at sa Araw ng Paghuhukom ay nagpapalambot sa puso, nagpapalinis ng kaluluwa, at nagtutulak sa tao na magsisi at bumalik sa tamang landas bago pa man dumating ang takdang oras.