Surja El-Haxhxh — Ajet 71

Kuptimet e fjalëve:

• Sulltan: argument, dëshmi e qartë dhe provë bindëse.
• Ilm: dije e vërtetë dhe e sigurt.
• Dhulm: padrejtësi, e cila këtu nënkupton idhujtarinë dhe vendosjen e adhurimit në vend të gabuar.

Tefsiri i ajetit:

Idhujtarët e Kurejshit vazhdojnë me kokëfortësi në rrugën e tyre të gabuar, duke adhuruar, në vend të Allahut, zota të rremë për të cilët Allahu nuk ka zbritur asnjë argument në asnjë prej librave të Tij që dëshmon se ata meritojnë adhurim. Ata nuk kanë asnjë dije të vërtetë për këto zota, por ndjekin verbërisht gjurmët e të parëve të tyre, pa asnjë provë apo arsye. Ata e kanë bërë këtë nga injoranca e tyre e plotë, jo nga ndonjë dije e sigurt. Kur të vijë Dita e Gjykimit dhe të përballen me pasojat e veprave të tyre, ata nuk do të kenë asnjë mbrojtës apo ndihmës që t'i shpëtojë nga dënimi i Allahut ose t'ua largojë vuajtjet.

Përfitimet nga ajeti:

1. Adhurimi duhet të bazohet vetëm në argumente të qarta nga Allahu, e jo në tradita të trashëguara apo zakone të verbëra.
2. Dija e vërtetë është ajo që vjen nga shpallja hyjnore, ndërsa gjithçka që kundërshton atë është injorancë dhe humbje.
3. Padrejtësia më e madhe është t'i vendosësh adhurimin dikujt tjetër përveç Allahut, dhe kjo padrejtësi nuk do të mbetet pa ndëshkim.
4. Në Ditën e Gjykimit, çdo shpresë për ndihmë nga të tjerët do të shuhet; vetëm ata që i janë bindur Allahut do të kenë shpëtim.
5. Ky ajet na mëson se Islami është feja e argumentit dhe e dijes, jo feja e imitimit të verbër, dhe kjo është një nder i madh për njeriun që e fton të mendojë dhe të arsyetojë.