සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 71

වචන අර්ථ:

• සුල්තානන් – සාක්ෂියක්, බලවත් සාධකයක් හෝ තර්කයක්
• සුල්ම් කරන්නන් – අපරාධකරුවන්, මුශ්රික්වරුන් (අල්ලාහ්ට අදෝස අය)
• නසීර් – උපකාරකයෙක්, ආරක්ෂකයෙක්, උදව්කරුවෙක්

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා ප්‍රකාශ කරන්නේ මුශ්රික්වරුන්ගේ බරපතල වැරදි ක්‍රියාව පිළිබඳවය. ඔවුන් අල්ලාහ් හැර වෙනත් දේවතාවුන්ට නමස්කාර කරති. නමුත් ඔවුන් නමස්කාර කරන එම දේවතාවුන්ගේ උපාසනයට අල්ලාහ් කිසිදු ධර්ම ග්‍රන්ථයකින් හෝ ප්‍රවාදයකින් කිසිදු සාක්ෂියක් හෝ අවසරයක් පහළ කර නැත. එමෙන්ම ඔවුන්ට එම දේවතාවුන් පිළිබඳ කිසිදු සැබෑ දැනුමක් ද නොමැත. ඔවුන්ගේ මෙම ක්‍රියාව පදනම් වී ඇත්තේ අඥාන ලෙස තම පියවරුන් අනුගමනය කිරීම මත පමණි. ඔවුන් අල්ලාහ්ට අදෝස කරමින්, ඔහුට අයත් ගුණාංග අන් අයට පවරා දෙමින් තමන්ටම අපරාධ කර ගනිති. එබැවින් විනිශ්චය දිනයේදී ඔවුන්ට කිසිදු උපකාරකයෙකු හෝ ආරක්ෂකයෙකු නොමැත. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ඔවුන්ව ගලවා ගැනීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකි වනු ඇත.

පාඩම්:

1. සැබෑ නමස්කාරය අයිති විය යුත්තේ අල්ලාහ්ට පමණි. ඔහු හැර වෙනත් කිසිවෙකුට නමස්කාර කිරීමට අල්ලාහ් කිසිදු අවසරයක් ලබා දී නැත.
2. ධර්මයේ කිසිදු කාරණයක් පිළිගත යුත්තේ සාක්ෂි සහ දැනුම මත පදනම්ව මිස අන්ධ ලෙස පියවරුන් අනුගමනය කිරීමෙන් නොවේ.
3. අල්ලාහ්ට අදෝස කරන අයට මෙලොවදී හෝ පරලොවදී කිසිදු උපකාරකයෙකු නොමැති බව අපට වැටහේ.
4. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉතා බරපතලය. එයින් ආරක්ෂා වීමට ඇති එකම මාර්ගය නම් ඔහුට පමණක් නමස්කාර කිරීම සහ ඔහුගේ මාර්ගය අනුගමනය කිරීමයි.
5. මෙම ආයතය අපට උගන්වන්නේ සත්‍යය සොයා ගැනීමට දැනුම සහ තර්කය භාවිතා කළ යුතු බවත්, අන්ධ ලෙස සම්ප්‍රදායන් අනුගමනය කිරීම වැරදි බවත්ය.