Аль-Муминун сүрәсе — Аять 111

Сүзләрнең мәгънәләре:

• جَزَيْتُهُمُ – Мин аларга әҗер-савап бирдем, бүләкләдем.
• بِمَا صَبَرُوا – Аларның сабыр итүләре сәбәпле.
• الْفَائِزُونَ – Җиңүчеләр, өстенлеккә ирешүчеләр, теләкләренә ирешүчеләр.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә мөэмин колларына хитап итеп әйтә: Мин бүген, Кыямәт көнендә, аларны үзләренең сабырлыклары өчен бүләкләдем. Алар дөньяда Минем ризалыгымны эзләп, гөнаһлардан тыелып, фарманнарыма буйсынып сабыр иттеләр. Аларга ирешкән авырлыкларга, мәсхәрәләргә, золымнарга түземлелек күрсәттеләр. Менә шушы сабырлыклары сәбәпле Мин аларга оҗмахны насыйп иттем. Алар – чын мәгънәдә теләкләренә ирешүчеләр, җиңүчеләр. Алар үзләре теләгән изге максатларга – Аллаһының рәхмәтенә һәм мәңгелек бәхеткә ирештеләр. Бу – алар өчен иң олы бүләк һәм иң зур җиңү.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Сабырлык – оҗмахка илтүче иң бөек юлларның берсе. Кем дөньяда иманын саклап, авырлыкларга түзеп, Аллаһыга гыйбадәт кылып сабыр итсә, ул ахырда җиңүче булачак.
2. Аллаһы Тәгалә үз колларының изге гамәлләрен һич тә югалтмый, киресенчә, аларны тулысынча бүләкли.
3. Мөэминнәр өчен чын җиңү – дөнья байлыгында яки дәрәҗәдә түгел, ә Аллаһының ризалыгында һәм оҗмахта. Бу бәхетнең зиннәтенә ирешкән кеше – иң бәхетле кеше.
4. Дөньядагы вакытлыча авырлыкларга сабыр итү – мәңгелек рәхәткә алыштырыла торган уңышлы сәүдәдер.