مؤمنون سۈرىسى — ئايەت 41

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

— «الصَّيْحَةُ»: قاتتىق ئاۋاز، ھالاك قىلغۇچى چوڭ ئاۋاز.

— «غُثَاءً»: سۇ ئۈستىدە ئاققان قۇرۇق ئوت-چۆپ، كۆپۈك ۋە چىرىندى قاتارلىق پايدىسىز نەرسىلەر.

— «فَبُعْدًا»: ھالاكەت، رەھمەتتىن يىراق قىلىنىش.

1. ئايەت تەپسىرى:

ئۇلار پەيغەمبەرلىرىنى يالغانغا چىقىرىپ، ھەقىقەتنى ئىنكار قىلغانلىقى سەۋەبىدىن، ئۇلارغا ھەقلىق ھالدا قاتتىق بىر ئاۋاز كەلدى. بۇ ئاۋاز ئۇلارنى ھالاك قىلدى. ئاللاھ تائالا ئۇلارنى سۇ ئۈستىدە ئاققان قۇرۇق ئوت-چۆپ ۋە كۆپۈكتەك پايدىسىز، ئەھمىيەتسىز نەرسىگە ئايلاندۇرۇپ قويدى. ئۇلار ھەممىسى قىرىلىپ، ئەسەر-تۈسى قالماي كەتتى. ئەمدى ئۇنداق زالىم قەۋمگە ھالاكەت بولسۇن، ئۇلار ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن يىراق قىلىنسۇن!

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، پەيغەمبەرلەرنى يالغانغا چىقىرىش ۋە زۇلۇم قىلىش ئەسلا ياخشى ئاقىۋەت كەلتۈرمەيدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر بىر ئۈممەتكە پەيغەمبەر ئەۋەتىپ، ئۇلارنى ھەقىقەتكە چاقىردى. ئەمما ئۇلار ئىنكار قىلىپ، زۇلۇمغا ئۆزلىرىنى ئېتىۋەرگەندە، ئاللاھنىڭ ئازابى ئۇلارغا ھەقلىق ھالدا كەلدى. شۇڭا، ئەي ئىنسانلار! بىز ھەمىشە ئۆزىمىزگە كەلگەن پەيغەمبەرنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلىپ، ھەقىقەت يولىدا مېڭىشىمىز كېرەك. ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەي، تەۋبە قىلىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىش بىزنى ھالاكەتتىن قۇتقۇزىدۇ. قۇرئان كەرىم بىزگە ئەڭ ياخشى يول كۆرسەتكۈچىدۇر، ئۇنىڭغا ئەمەل قىلىپ، سائادەتكە ئېرىشەيلى!