Аль-Муминун сүрөсү — Аят 41

1. Сөздөрдүн маанилери:

• الصَّيْحَةُ — катуу үн, кыйкырык; бул жерде аларды кыйратуучу катуу добуш.
• غُثَاءً — сел суусу агызып келген калдыктар, көбүк жана чириген өсүмдүктөр; эч пайдасыз нерсе.
• فَبُعْدًا — жок болуу, азапка дуушар болуу, Аллахтын ырайымынан алыс болуу.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аларга катуу жана кыйратуучу үн келди. Бул үн аларга акыйкат менен, башкача айтканда алардын кылган иштерине жараша келди. Алар пайгамбарларын жалганга чыгарып, ага каршы чыгып, зулумдук кылышкандыктан, ушул азапка татыктуу болушту. Аллах аларды кыйратып, сел суусу агызып кеткен кургак чөптүн, көбүктүн жана чириген өсүмдүктөрдүн калдыктарындай кылып салды. Алар эч кимге пайдасы тийбеген, эч нерсеге жарабаган нерсеге айланды. Ошентип, зулумдук кылган адамдар Аллахтын ырайымынан алыс болуп, жок болуп кетишти.

1. Алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала зулумдук кылгандарды эч качан жазасыз калтырбайт; адилеттик менен жазалайт.
• Пайгамбарларды жалганга чыгаруу жана аларга каршы чыгуу оор кесепеттерге алып келет.
• Дүйнө байлыгы, күч-кубат жана элдин көптүгү адамды Аллахтын азабынан куткарбайт.
• Аллахтын буйруктарына моюн сунуу жана пайгамбарларды ээрчүү — куткаруунун жолу.
• Бул аят бизди эскертүү катары окуп, тарыхтан сабак алууга, ыймандуу жана адилеттүү болууга чакырат.
• Аллахтын ырайымынан алыс болуудан сактануу үчүн, зулумдуктан жана каапырлыктан алыс болушубуз керек.