Surja El-Mu'minun — Ajet 41

Kuptimi i fjalëve:

• Es-Sajhatu (الصَّيْحَةُ): Zë i tmerrshëm dhe shurdhues, që i kaploi ata papritur.
• Gutha'an (غُثَاءً): Mbeturina dhe shkumë që e sjell lumi mbi sipërfaqen e ujit; këtu nënkupton eshtrat e tyre të shkatërruara dhe trupat e tyre të palëvizshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Pas kryeneçësisë dhe mohimit të vazhdueshëm nga ana e popullit të Huddit, ata nuk vonuan shumë – i kaploi një zë i tmerrshëm e shurdhues me të drejtë, sepse e kishin merituar dënimin me veprat e tyre të liga dhe me këmbënguljen në të keqe. Allahu i shkatërroi ata të gjithë, dhe i bëri si mbeturina të thata që i sjell lumi – trupa të shkatërruar dhe të palëvizshëm, pa asnjë dobi. Pra, largimi nga mëshira e Allahut qoftë për ata njerëz zullumqarë, që i kaluan kufijtë me mohimin dhe padrejtësinë e tyre.

Mësimet dhe dobitë nga ajeti:

1. Dënimi i Allahut vjen me të drejtë dhe drejtësi të plotë – Ai nuk dënon askënd pa e merituar, por pas paralajmërimeve dhe argumenteve të qarta.
2. Fuqia e Allahut është e pakufishme – Ai mund ta shkatërrojë një popull të tërë me një zë të vetëm, pa pasur nevojë për ushtri apo mjete.
3. Ky ajet është një paralajmërim për çdo njeri që dëgjon thirrjen e të dërguarve dhe i kundërshton ata – le të ketë kujdes që të mos e godasë ajo që i goditi popujt e mëparshëm.
4. Zullumi (padrejtësia) është shkak i shkatërrimit dhe largimit nga mëshira e Allahut, ndërsa drejtësia dhe bindja janë shkak i shpëtimit dhe i mëshirës.
5. Jeta e kësaj bote është e shkurtër dhe e brishtë – fuqia dhe pasuria nuk mbrojnë njeriun nga dënimi i Allahut kur ai e meriton atë.