සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 41

වදන්හි අර්ථ:

• الصَّيْحَةُ: ඉතා ප්‍රචණ්ඩ ශබ්දයක් හෙවත් මහා හඬක් (ජිබ්රීල් තවුස්ගේ හඬ හෝ එයින් ඇතිවන භයානක ශබ්දය).
• غُثَاءً: ගංවතුර මතුපිට පාවෙන කුණු කසළ, පෙණ සහ වියළි කොළ වැනි නිෂ්ඵල ද්‍රව්‍ය.
• فَبُعْدًا: ශාපය හා රහ්මතයෙන් ඈත්වීම.

අර්ථ විවරණය:

ඔවුන් (නූහ් නබිගේ සමාජය) අවධාර්මිකත්වයේ සහ ප්‍රතික්ෂේපයේ අන්තයටම පැමිණි විට, ඔවුන්ට එරෙහිව අපගේ දඬුවම නියම විය. එවිට ඉතා ප්‍රචණ්ඩ වූ මහා ශබ්දයක් ඔවුන් අල්ලා ගත්තේය. එය ඔවුන්ගේ අයුක්තිය සහ සීමාව ඉක්මවා යාම නිසා ඔවුන් ලැබීමට සුදුසු වූ දඬුවමක් විය. එම ශබ්දය ඔවුන් සියල්ලන්ම විනාශ කර දැමීය. ඔවුන් ගංවතුර මතුපිට පාවෙන කසළ මෙන් ජීවිතයෙන් තොර වූ නිෂ්ඵල ද්‍රව්‍ය බවට පත් විය. එබැවින් එවැනි සීමාව ඉක්මවූ අයුක්තිකරුවන්ට අල්ලාහ්ගේ රහ්මතයෙන් ඈත්වීම සහ ශාපය අත්වේවා!

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ප්‍රමාද වුවද, එය අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේ ඉතා බලවත් ලෙසය. එබැවින් කිසිවෙකු අල්ලාහ්ගේ ඉවසීම ගැන රැවටිය යුතු නොවේ.
2. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ බලය සහ සම්පත් කෙතරම් විශාල වුවද, අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉදිරියේ ඒ සියල්ල නිෂ්ඵල වේ.
3. අයුක්තිය සහ සීමාව ඉක්මවා යාම මිනිසාව අල්ලාහ්ගේ රහ්මතයෙන් ඈත් කරන මහා පාපයකි.
4. මෙම සිදුවීම අනාගත පරපුරට අවවාදයක් වන අතර, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ ඉරණම කෙබඳුද යන්න පිළිබඳ පැහැදිලි පාඩමකි.
5. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම "අල්-හක්ක්" (සත්‍යය) සමඟ එන බැවින්, එය කිසිදු අයුක්තියකින් තොරව සම්පූර්ණ ඥානවන්තභාවයෙන් යුක්තව සිදු වේ. මෙය අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය පිළිබඳ සාක්ෂියකි.
6. ධර්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට එරෙහිව අල්ලාහ්ගේ ශාපය සහ ඈත්වීම පිළිබඳ මෙම ප්‍රකාශය, ධර්මයට අනුගත වන්නන්ට සහනයක් සහ ධෛර්යයක් ගෙන දෙයි.