Surja El-Mu'minun — Ajet 63

Kuptimi i fjalëve:

• Ghamrah (غَمْرَة): Mbulim i plotë, hutim i thellë dhe pakujdesi që e mbulon zemrën, ashtu siç e mbulon uji atë që zhytet në të.
• Min duni dhalik (مِن دُونِ ذَٰلِكَ): Përveç asaj, pos asaj – pra, vepra të tjera përveç mosbesimit.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e hedh poshtë pretendimin e jobesimtarëve se ata nuk e kuptojnë të vërtetën, duke thënë se problemi nuk është te mungesa e qartësisë së Kuranit, por te zemrat e tyre që janë të mbuluara nga hutimi dhe pakujdesia e thellë ndaj këtij Kuranit që flet të vërtetën absolute. Ata nuk arrijnë ta kuptojnë atë, jo sepse ai është i paqartë, por sepse zemrat e tyre janë të mbyllura dhe të mbuluara nga pasioni dhe mendjemadhësia.

Përveç mosbesimit të tyre, ata kanë edhe vepra të tjera të këqija dhe të shëmtuara – si ligësitë, padrejtësitë dhe korrupsioni në tokë – të cilat ata i kryejnë vazhdimisht. Allahu u jep afat atyre dhe nuk i dënon menjëherë, por ata do t'i shijojnë pasojat e këtyre veprave dhe do të marrin dënimin e merituar në Ditën e Gjykimit. Kështu, ata do të ndëshkohen si për mosbesimin ashtu edhe për veprat e tyre të liga që i kanë kryer me vetëdije të plotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Zemra e njeriut është çelësi i udhëzimit ose i humbjes; kur ajo mbushet me mendjemadhësi dhe pasion, i mbyllet rruga e së vërtetës, edhe nëse ajo është e qartë si dielli.
2. Allahu është i Butë dhe i Mëshirshëm me robërit e Tij – Ai nuk nxiton me dënim, por u jep afat njerëzve që të pendohen dhe të kthehen tek Ai.
3. Çdo vepër e keqe do të ketë llogari dhe dënim; asgjë nuk harrohet tek Allahu, qoftë e madhe apo e vogël.
4. Kjo na mëson të pastrojmë zemrat tona nga çdo pengesë që na ndan nga e vërteta, që të jemi gjithmonë të gatshëm për ta pranuar atë dhe për t'iu bindur Allahut.