Surja El-Mu'minun — Ajet 64

Kuptimet e fjalëve:

• مُتْرَفِيهِم (mutrefijhim): të pasurit dhe të llastuarit e tyre, ata që jetojnë në begati dhe kënaqësi.
• بِالْعَذَابِ (bil-adhabi): me dënimin dhe ndëshkimin.
• يَجْأَرُونَ (jexh'arun): ngrenë zërin me lutje e përgjërim, bërtasin duke kërkuar ndihmë.

Tefsiri i ajetit:

Kur ata që jetuan në luks dhe begati, të cilët u mashtruan nga pasuria dhe krenaria e tyre, i kap dënimi Ynë – qoftë ai dënimi i Botës së Ahiretit apo ndëshkimi në këtë jetë, siç u ndodhi idhujtarëve në Betejën e Bedrit – atëherë ata ngrenë zërin me lutje e përgjërim të madh, duke kërkuar ndihmë dhe mëshirë, por pa dobi, sepse dënimi tashmë ka ardhur.

Ata që në jetën e dynjasë u tallën me të vërtetën dhe u sollën me mendjemadhësi ndaj besimtarëve, kur u vjen dënimi, e kuptojnë se nuk kanë shpëtim dhe fillojnë të bërtasin e të luten me zë të lartë, por lutja e tyre në atë moment nuk u vlen asgjë, sepse ka kaluar koha e pendimit dhe e kthimit te Zoti.

Përfitimet nga ajeti:

1. Pasuria dhe luksi nuk janë shenjë e nderimit nga ana e Allahut, por mund të jenë sprovë dhe mashtrim për njeriun.
2. Dënimi i Allahut vjen papritur dhe askush nuk mund t'i shpëtojë atij, sado i fortë dhe i pasur të jetë.
3. Pendimi dhe lutja duhet bërë para se të vijë dënimi, sepse pas ardhjes së tij, lutja nuk pranohet.
4. Ata që janë më të pasur dhe më të llastuar shpesh janë më larg nga e vërteta, prandaj dënimi i tyre është më i ashpër.
5. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga begatitë e kësaj jete, por duhet të jetë gjithmonë i përulur para Zotit të tij dhe t'i lutet Atij në çdo kohë.