Сураи Ан-Нур Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чаро ҳангоме ки он бӯҳтонро шунидед, мардону занони мӯъмин ба…

Ан-Нур · 12/64

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нур

لَّوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَٰذَا إِفْكٌ مُّبِينٌ ۝١٢

🔤 Transliteration

Law laaa iz sami`tumoohu zannal mu`minoona walmu`minaatu bi anfusihim khairanw wa qaaloo haazaaa ifkum mmubeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чаро ҳангоме ки он бӯҳтонро шунидед, мардону занони мӯъмин ба худ гумони нек набурданд ва нагуфтанд, ки ин тӯҳмате ошкор аст?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

لَوْلَا (лавло): ҳалло, чаро не — барои ташвиқ ва таъкид ба коре, ки бояд анҷом дода мешуд.
إِفْك (ифк): дурӯғи бузург, тӯҳмати беасос.
مُبِين (мубин): ошкор, равшан, возеҳ.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол ба муъминон ва муъминот сарзаниш мекунад, ки чаро ҳангоми шунидани он тӯҳмати бузург ва дурӯғи ошкор, ки ба як зани покдоман нисбат дода шуда буд, ба бародарон ва хоҳарони динии худ — ки ҳама монанди як тан ҳастанд — гумонҳои нек накарданд ва нагуфтанд, ки ин сухани беасос ва дурӯғи равшан аст. Муъмин бояд ҳангоми шунидани чунин хабарҳо аввал ба покии бародари муъмини худ гумон кунад ва сухани бадро зуд напазирад. Ин оят таълим медиҳад, ки муъминон бояд нисбат ба якдигар хушгумон бошанд ва аз паҳн кардани шайъи беасос худдорӣ кунанд.

Фоидаҳои ин оят:

Муъмин бояд нисбат ба бародарони динии худ гумонҳои нек дошта бошад ва онҳоро пок бидонад.
Ҳангоми шунидани хабарҳои бад ва тӯҳматҳо бояд зуд қазоват накунад ва онҳоро рад намояд.
Ҳамаи муъминон монанди як тан ҳастанд; он чи ба як муъмин нисбат дода мешавад, гӯё ба ҳамаи онҳо нисбат дода шудааст.
Покии забон ва худдорӣ аз паҳн кардани дурӯғу тӯҳмат яке аз сифатҳои муъминон аст.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини покӣ, адолат ва ҳифзи обрӯи инсонҳост ва моро ба хайрхоҳӣ ва некгумонӣ даъват мекунад.

📜 Оят 10-14 — Сураи Ан-Нур

10وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ

Ҳалок мешудед агар фазлу раҳмате, ки Худо бар шумо додааст, намебуд? Ва агар Худо тавбапазиру ҳаким намебуд?

11إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنكُمْ ۚ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَّكُم ۖ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ ۚ وَالَّذِي تَوَلَّىٰ كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Касоне, ки он дурӯғи бузургро сохтаанд, гурӯҳе аз шумоянд. Мапиндоред, ки шуморо дар он шарре бувад. На, хайри шумо дар он бувад. Ҳар марде аз онҳо ба он андоза гуноҳ, ки кардааст, ба ҷазо расад ва аз миёни онҳо, он ки бештарини ин бӯҳтонро ба ӯҳда дорад ба азобе бузург гирифтор меояд.

12لَّوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَٰذَا إِفْكٌ مُّبِينٌ

13لَّوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ ۚ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَٰئِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ

Чаро чаҳор шоҳид бар иддаъои худ наёварданд? Пас агар шоҳидоне наёвардаанд, дар назди Худо дар зумраи дурӯғгӯёнанд.

14وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Агар фазлу раҳмати Худо дар дунёву охират намебуд, ба сазои он суханон, ки мегуфтед, шуморо азобе бузург дармерасид.

← Оят 11 📖 Ан-Нур Оят 13 →

Ан-НурФеҳристи Қуръон

64Оят

MedinanRevelation

12Оят

Тарҷума — Ан-Нур 12

Сураи Ан-Нур Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чаро ҳангоме ки он бӯҳтонро шунидед, мардону занони мӯъмин ба…

Сураи Оят 12/64 — Сураи Ан-Нур النور (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нур Гӯш кун, Сураи Ан-Нур Тарҷума, Сураи Ан-Нур mp3, Сураи Ан-Нур pdf. Оят 10–14. Ба Тоҷикӣ: Русский.