Suurah An-Nuur — Aayad 13

Macnaha Erayada:

• لَوْلَا: Waa eray lagu booriyo ama lagu canbaareeyo, macneheedu waa "maxay u keeni waayeen" ama "ma ay ahayn inay keenaan".
• شُهَدَاءَ: waa markhaatiyaal caadil ah (garsoore).
• فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا: markayna aan keenin.
• عِندَ اللَّهِ: xukunkii Eebe agtiisa.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku canbaareynayaa kuwa ku soo qaaday eed ama faash (zinaa) ivo been abuurasho xagga hooyada mu'miniinta, Caa'isha (radiyallaahu canhaa), isagoo ku leh: Maxay u keeni waayeen afarta markhaati oo ku marag kaca inay run sheegeen waxay ku soo qaadeen? Haddaba markay keeni waayeen markhaatiyaashaas, kuwaas waxay yihiin kuwa beenaalayaasha ah xagga Allaah, inkastoo ay naftooda ku qanci karaan inay run sheegayaan, haddana xukunkii Eebe waa inay keenaan caddayn. Sidaa darteed, qofkii qof kale ku eedeeya faash ama dembi kale oo xad ah, waa inuu keenaa afarta markhaati, haddii uusan keenin waa beenaale, waxaana lagu ciqaabaa ciqaabta been abuurashada (qadhf), sida ku cad aayadda 4-aad ee suuraddan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Dhawrista caddaaladda ivo xaqiijinta: Aayaddu waxay ina baraysaa in aan qofna lagu eedeeynin dembi ilaa la helo caddayn adag, si loo ilaaliyo sumcadda dadka ivo nadiifnimada bulshada.
2. Ka ilaalinta afka ivo been abuurashada: Waxay ku digaysaa in qofka ku hadla wax aanu hubin uu noqon doono beenaale xagga Allaah, taasoo keenta ciqaab adag adduun ivo aakhiraba.
3. Ilaalinta sharafta dadka: Islaamku wuxuu aad u dhawraa sharafta dadka, mana ogola in lagu xumeyo hadal aan sal iyo raad lahayn.
4. Cadaaladda Eebe ivo xikmaddiisa: Waxay muujinaysaa in shareecada Islaamku ay tahay shareeco kaamil ah oo xaq iyo caddaalad ku dhisan, taasoo dadka u horseedda nabadgelyo ivo kalsooni.