Sure Nûr — Ayet 13

Kelime Anlamları:

• Levla: “Keşke, hiç olmazsa, olması gerekmez miydi?” anlamında teşvik ve azarlama ifade eden bir edattır.
• Şühedâ: Şahitler, tanıklar demektir.
• Efirâ: İftira edenler, büyük bir yalan uydurup iftira atanlar.
• Kâzibûn: Yalancılar, Allah katında yalan üzere olanlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, İslâm ahlâkının ve toplum düzeninin temel taşlarından birini ortaya koymaktadır. Müminlerin annesi Hz. Âişe (r.anhâ) hakkında ortaya atılan büyük iftira hadisesinde, Allah Teâlâ, iftiracıların iddialarını ispat etmeleri için dört şahit getirmeleri gerektiğini buyurmaktadır. “Onlar bu büyük iddialarına dört şahit getirseydiler ya!” denilerek, iddia sahiplerinin ellerinde hiçbir delil olmadan böyle ağır bir suçlamada bulunmaları kınanmaktadır.

Âyetin devamında ise, dört şahit getiremedikleri takdirde, Allah katında onların kesinlikle yalancılar oldukları hükmü verilmektedir. Bu hüküm, yalnızca o tarihî olayla sınırlı değildir; kıyamete kadar her asırda, bir Müslüman’ın iffetine ve namusuna dil uzatan kimseler için geçerli olan ilâhî bir kanundur. Zira İslâm dini, insanların şerefini ve haysiyetini koruma altına almış, hiç kimsenin delilsiz ve şahitsiz bir şekilde suçlanmasına izin vermemiştir.

Bu âyet, aynı zamanda Müslüman toplumuna büyük bir ahlâk dersi vermektedir: Bir kimse hakkında konuşurken, özellikle de iffet ve namus gibi hassas konularda, mutlaka kesin delillere dayanmalıyız. Aksi takdirde, Allah katında yalancı durumuna düşeriz. Bu, dünyada da ahirette de ağır bir vebaldir.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize gösteriyor ki, İslâm dini, Müslümanların birbirlerine karşı son derece dikkatli, ölçülü ve adaletli olmalarını emreder. Dedikodu, iftira ve asılsız suçlamalar, hem bireysel huzuru hem de toplumsal güveni yok eden büyük günahlardandır. Allah Teâlâ, bu âyetle bizleri bu tür kötü davranışlardan sakındırmakta ve doğru olanı, güzel olanı öğretmektedir.

Unutmayalım ki, dilimizle işlediğimiz günahlar, diğer günahlardan daha ağır olabilir. Bu sebeple, hakkında kesin bilgi sahibi olmadığımız konularda konuşmaktan kaçınmalı, kardeşlerimizin hakkını ve hukukunu gözetmeliyiz. Allah Teâlâ, bu âyetle bizlere hem dünyada hem ahirette mutluluğa ulaştıran yüce bir ahlâk dersi vermektedir. Bu ilâhî emre uyanlar, hem Allah katında doğru kimselerden olurlar hem de toplum içinde güvenilir ve saygın bir konuma sahip olurlar. Rabbimiz, bizleri iftiradan, dedikodudan ve asılsız suçlamalardan uzak, dosdoğru bir hayat yaşayan kullarından eylesin. Âmin.