Furqan surəsi — Ayə 27

Sözün izahı:

• يَعَضُّ — dişləmək, peşmançılıqdan əlini dişləmək.
• الظَّالِمُ — zalım, özünə zülm edən, küfrü və günahı ilə özünü ziyana salan kimsə.
• سَبِيلًا — yol, vasitə, nicat yolu.

Ayənin təfsiri:

Ey Peyğəmbər, o günü xatırla ki, zalım öz əllərini peşmançılıqla dişləyəcək və deyəcək: “Kaş ki mən Rəsulla birlikdə yol tutaydım!” Yəni kaş ki mən Allahın Rəsuluna tabe olaydım, onun gətirdiyi İslamı qəbul edib Cənnətə aparan yolu seçəydim. O, dünyada ikən Rəsulullahın ardınca getmədiyinə, onunla birlikdə iman yolunu tutmadığına görə sonsuz peşmanlıq duyacaq. Bu, qiyamət gününün ən ağır mənzərələrindən biridir: insan öz əməlinin nəticəsini görəcək, lakin artıq heç bir şeyi geri qaytara bilməyəcək.

Bu ayə bizə böyük bir dərs verir: insan bu dünyada ikən doğru yolu seçməlidir. Rəsulullahın (sallallahu aleyhi və səlləm) göstərdiyi yol — İslam yolu — nicat yoludur. Kim bu yolu tutsa, qiyamət günü peşman olmayacaq; kim də ondan üz çevirsə, əllərini dişləyəcək qədər peşmançılıq duyacaq, amma faydası olmayacaq.

Allah-Təala bizə bu ayə vasitəsilə xəbərdarlıq edir ki, dünya həyatı keçicidir, fürsət ələ keçməzdən əvvəl iman gətirib saleh əməllər etməliyik. Rəsulullahın sünnetinə sarılmaq, onun yolunu tutmaq hər bir mömin üçün ən böyük səadət və qurtuluş vasitəsidir. Gəlin bu dəvəti qəbul edək, İslamın nurunu qəlbimizə yerləşdirək və qiyamət günü peşman olanlardan olmayaq.