Аль-Фуркан сүресі — Аят 27

1. Сөздердің мағынасы:

• يَعَضُّ — тістейді, өкініштен қолын тістеп қашады.
• الظَّالِمُ — өзіне-өзі зұлымдық жасаған адам, яғни күпірлік пен адасушылықты таңдаған жан.
• سَبِيلًا — жол, тура жол, яғни иман мен Жәннатқа апарар жол.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Пайғамбарымызға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) қиямет күнін еске алуды бұйырады. Сол күні өзіне зұлымдық жасаған адам — күпірлік пен адасушылықты таңдаған жан — өкініштің қаттылығынан екі қолын тістеп, қасірет шегеді. Ол: «Аттанып, Алланың Елшісімен бірге болып, оның әкелген нәрсесіне ілесіп, иманды жолға түссек қой!» — деп армандайды. Бұл аятта Алланың Елшісіне ілесуден бас тартып, дүниеде өзінің жолдасы болған адасушы адамдардың соңынан ерген жанның өкініші суреттеледі. Ол өзінің жақын досы болған күпір адамды ертіп, сол арқылы Құраннан алыстап кеткенін айтып, қатты өкінеді. Шынында да, шайтан адамды әрдайым алдап, қиямет күні оны жалғыз қалдырып, көмектеспей кететін сатқын дос. Осы аят арқылы Алла Тағала бізді жаман жолдас пен адасушы серіктестен сақтандырады, өйткені ондай жолдас адамды тозаққа апарар себеп болуы мүмкін.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды тура жолға, яғни Алланың Елшісіне ілесуге шақырады. Пайғамбардың (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) жолы — Жәннатқа апарар жалғыз тура жол.
• Жаман жолдас пен адасушы адамдармен достасудан сақтандырады, өйткені олар адамды Құраннан және иманнан алыстатып, өкінішке душар етеді.
• Қиямет күніндегі өкініштің пайдасыз екенін, сондықтан дүниеде тұрып-ақ дұрыс таңдау жасау керектігін үйретеді.
• Ислам — адамды құтқарып, бақытқа жеткізетін жол екенін, оны ұстану әрбір адамның өзіне пайда әкелетінін көрсетеді.
• Адамды жақсы жолдастармен дос болуға, бір-біріне иманда көмектесуге шақырады.