සූරා අල්-ෆුර්කාන් — ආයාත් 27

වචනාර්ථ විවරණය:

* يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيْهِ: පසුතැවිල්ලෙන් හා ශෝකයෙන් අපරාධකරු තම දෑත් දත්වලින් සපා කෑම.

* سَبِيلًا: මාර්ගයක්, එනම් යහපත් මගක් හෝ ජයග්රහණයේ මාර්ගයක්.

අර්ථ විවරණය:

(නබිවරය, ඔබ) එදින ගැන සිහිපත් කරනු මැනව! එනම්, තමාට අපරාධ කළ (අයුක්තියට පත් කළ) තැනැත්තා, තම දෑත් දත්වලින් සපා කමින්, අතිශය ශෝකයෙන් හා පසුතැවිල්ලෙන් මෙසේ පවසන දිනයයි: “අහෝ! මාගේ වාසනාව! මම රසූල් (ශ්රේෂ්ඨ දූතයාණන්) සමඟ (ජයග්රාහී) මාර්ගයක් ගත්තා නම් ඉතා යහපත් වනු ඇත!” එනම්, ඔහු රසූල්වරයාණන්ව අනුගමනය කරමින් ජන්නාව (ස්වර්ගය) කරා ළඟා වන මාර්ගය අනුගමනය කළේ නැත. මෙය තමාගේ අපරාධය හේතුවෙන් අපා ගින්නට පත්වන අයගේ අතිශය පසුතැවිල්ලකි. මෙම අපරාධකරු යනු අල්-ෆුර්කාන් සූරාවේ මෙම සන්දර්භය තුළ අදහස් කරනු ලබන්නේ, රසූල්වරයාණන්ගේ නබිත්වයට හා ඉස්ලාමයට විරුද්ධ වී, තමාව නොමඟ යැවූ අයහපත් මිතුරන් අනුගමනය කළ අයයි. ඔවුන් මෙලොවදී අයහපත් මිතුරන්ගේ වචනවලට රැවටී, ධර්ම මාර්ගයෙන් ඉවත්ව ගිය බැවින්, එදින ඔවුන් අතිශය ශෝකයෙන් හා පසුතැවිල්ලෙන් පිරී යනු ඇත.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අයහපත් මිතුරන්ගේ සහභාගිත්වය මිනිසාව ලොව පරලොව දෙකෙහිම විනාශයට පත් කළ හැකි බවයි. එබැවින් යහපත් හා ධර්මිෂ්ඨ මිතුරන් තෝරා ගැනීම අතිශය වැදගත් වේ.
2. පසුතැවිල්ල ප්රයෝජනවත් වන්නේ මෙලොවදී පමණි. මරණින් මතු දිනයේදී පසුතැවිල්ල කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොලැබේ. එබැවින් අදම යහපත් ක්රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය.
3. රසූල්වරයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) අනුගමනය කිරීම සැබෑ සාර්ථකත්වයට හා ජයග්රහණයට ඇති එකම මාර්ගය බව මෙයින් පැහැදිලි වේ.
4. අපගේ ජීවිතයේදී ගන්නා තීරණ, විශේෂයෙන්ම ආගමික කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ගන්නා තීරණ, අතිශය ප්රවේශමෙන් ගත යුතුය. වැරදි තීරණයක ප්රතිඵලය සදාකාලික විනාශයක් විය හැකිය.