Surat Al-Furqan — Ayat 51

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَلَوْ شِئْنَا (wa lau syi'nā): "Lan saupama Ingsun kersa" — nuduhake kersane Allah kang mutlak.
• لَبَعَثْنَا (labats'nā): "mesthi Ingsun ngutus" — tembung iki nuduhake mesthi kelakone yen Allah kersa.
• فِي كُلِّ قَرْيَةٍ (fī kulli qaryah): "ing saben desa utawa kutha" — qaryah tegese panggonan kang dienggoni wong akeh.
• نَذِيرًا (nadzīrā): "wong kang menehi pepeling" — yaiku rasul kang ngelingake marang siksa Allah.

2) Katrangan ayat:

Allah SWT ngandhani kanthi jelas menawa saupama Panjenengane kersa, mesthi wis ngutus rasul ing saben desa lan kutha, supaya saben panggonan duwe wong kang ngelingake lan nuntun marang dalan kang bener. Nanging Allah ora kersa kaya mangkono. Allah milih ngutus Kanjeng Nabi Muhammad SAW dadi rasul kanggo kabeh manungsa ing sak jagad iki, ora mung kanggo sawijining kaum utawa panggonan wae. Kanthi mangkono, tugas dakwah lan pepeling dadi tanggung jawabe Kanjeng Nabi lan para umate. Mula saka iku, kita ora kena nglirwakake tugas iki, lan ora perlu wedi marang panggodhane wong-wong kafir. Kita kudu sregep nyebarake kabecikan lan ngelingake marang kabecikan kanthi cara kang apik, sabar, lan ora kesusu. Ayat iki uga nuduhake gedhene kamulyan Kanjeng Nabi Muhammad SAW, amarga dheweke kaparingan tugas kang abot nanging mulya, yaiku dadi juru pepeling kanggo kabeh umat manungsa.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Bijaksana. Kabeh kang ditindakake dening Allah mesthi ana hikmahe, kalebu milih Kanjeng Nabi Muhammad SAW dadi rasul kanggo kabeh manungsa.
• Kita dadi umate Kanjeng Nabi Muhammad SAW kudu rumangsa begja lan bangga, amarga kita kalebu umat kang diparingi tuntunan langsung saka rasul kang paling mulya.
• Saben wong Islam duwe tanggung jawab kanggo ngelingake marang kabecikan, paling ora marang awake dhewe lan kulawargane. Iki minangka wujud syukur marang nikmate iman lan Islam.
• Aja wedi utawa kesusu nalika ngadhepi wong kang ora setuju utawa nglawan dakwah. Kudu tetep sabar, nganggo cara kang alus, lan percaya marang pitulungane Allah.
• Ayat iki uga ngajarake supaya kita ora nggampangake tugas dakwah. Sanajan abot, nanging ganjarane gedhe banget ing ngarsane Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an lan Islam, amarga kabeh piwulange tansah ngemot kabecikan lan katentreman kanggo urip ing donya lan akhirat.