شعراء سۈرىسى — ئايەت 10

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• ﴿وَإِذْ﴾: "ئەسلىگىن، ياد ئەتكىن" دېگەن مەنىدە.
• ﴿نَادَى﴾: "چاقىردى، نىدا قىلدى" دېگەن مەنىدە.
• ﴿الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ﴾: "زالىم قەۋم" يەنى كۇفرىلىق بىلەن ئۆزىگە زۇلۇم قىلغان ۋە باشقىلارغا زۇلۇم قىلغان كىشىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! قەۋمىڭگە شۇ ۋاقىتنى ئەسلىتىپ بەرگىنكى، ئۆز ۋاقتىدا پەرۋەردىگارىڭ مۇسا ئەلەيھىسسالامغا نىدا قىلىپ: "زالىم قەۋمنىڭ يېنىغا بارغىن" دەپ بۇيرۇدى. ئۇلار پىرئەۋن قەۋمى بولۇپ، ئاللاھقا كۇفرىلىق قىلىش ۋە ئىسرائىل ئەۋلادلىرىنى قۇل قىلىپ ئازابلاش بىلەن ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلغان ئىدى. ئاللاھ تائالا مۇسا ئەلەيھىسسالامنى ئۇلارغا ئەۋەتىپ، ئۇلارنىڭ ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇشى ۋە كۇفرىلىق، گۇمراھلىقنى تەرك ئېتىشىنى تەلەپ قىلدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، زۇلۇم ۋە كۇفرىلىق قانداقلا بولمىسۇن ئاخىرىدا ھالاكەتكە ئېلىپ بارىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر دائىم ھەقنى قوللاپ، زالىملارغا قارشى تۇرۇشنى بۇيرۇيدۇ. شۇڭا بىز مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ئۈلگىسىنى ئېلىپ، ھەق يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشىمىز، زۇلۇمغا قارشى تۇرۇشىمىز ۋە ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەق يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن ۋە زالىملارنىڭ شەررىدىن ساقلىسۇن.