සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 10

වදන්හි අර්ථ:

* නාදා: කැඳවීම, ඇමතීම.

* ඉ’ති: පැමිණීම, ගමන් කිරීම.

* අල්-කව්මි: ජනතාව, සමූහයා.

* අස්-සාලිමීන්: (මෙහි) සීමාව ඉක්මවූ, අපරාධකාරීන්, තමන්ටම හා අන් අයට අපරාධ කළවුන්.

අර්ථ නිරූපණය:

(අහෝ මුහම්මද්!) නුඹගේ ස්වාමිත්වයාණන් වන අල්ලාහ් තම ගැතියා වන මූසා (අලයිහිස්සලාම්) නබිවරයාණන්ව කැඳවා, ඔහුට මෙසේ අණ කළ අවස්ථාව සිහිපත් කරනු: “සීමාව ඉක්මවූ අපරාධකාරී ජනතාව වෙත නුඹ යනු.” එනම්, අල්ලාහ්ට අවනත නොවී කුෆ්ර් (ප්රතික්ෂේපය) කළ, තමන්ටම අපරාධ කරගත්, තවද ඉස්රායීල් ජනතාව වහල්භාවයට පත් කර ඔවුන්ට පීඩා කළ, ෆිර්අව්න්ගේ ජනතාව වෙතටය. මෙම අණ ලැබුණේ මූසා (අලයිහිස්සලාම්) තුවාර් කන්ද අසලදී ගින්නක් දැක එය වෙත ගිය අවස්ථාවේදී, අල්ලාහ් ඔහු සමඟ කතා කර ඔහුව නබිවරයෙකු ලෙස පත් කර, මෙම මහා මෙහෙවර භාර දුන් අවස්ථාවේදීය. එනම්, ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය වී, කුෆ්ර් හා මුළාවෙන් වැළකී, ඒක දේවවාදයට හා අල්ලාහ්ට අවනත වීමට පැමිණෙන ලෙස ඔවුන්ට ආරාධනා කිරීමටය.

පාඩම් සහ උපදෙස්:

* අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට අණ කළේ අපරාධකාරීන් වෙත පවා යහපත හා යහමඟ ගෙන යාමටය. මෙයින් පෙනී යන්නේ ඉස්ලාමයේ අරමුණ මනුෂ්ය වර්ගයාව අඳුරෙන් එළියට ගෙන ඒම බවය.

* අපරාධකාරීන්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීමේදී පවා, ඔවුන්ව යහමඟට ගෙන ඒමට උත්සාහ කිරීම අනුගමනය කළ යුතු ශ්‍රේෂ්ඨ ක්‍රමයයි. ඔවුන්ට ශාප කිරීම හෝ ඔවුන් ගැන බලාපොරොත්තු සුන් වීම නොව, ඔවුන්ව ආමන්ත්‍රණය කර යහමඟ පෙන්වීමයි.

* නබිවරුන්ගේ මෙහෙවරේ උතුම් බව හා ඔවුන් දරන ඉවසීම මෙමගින් පැහැදිලි වේ. මන්ද, ඔවුන් කැඳවනු ලැබුවේ තමන්ට විරුද්ධ වූ, තමන්ට පීඩා කළ ජනතාව වෙතටය.

* අල්ලාහ්ගේ අණ පරිපූර්ණ ලෙස ඉටු කිරීමට සූදානම් වීම නබිවරුන්ගේ ගුණාංගයකි. ඔවුන් කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව අල්ලාහ්ගේ නියෝග පිළිපැද්දාහ.

* මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ්ගේ බලය හා ඔහු තම නබිවරුන්ට ලබා දෙන උපදෙස්වල බරපතලකම ද පැහැදිලි වේ. එය ඔවුන්ගේ ජීවිතවලට මඟ පෙන්වීමක් විය.