سوره شعراء — آيت 10

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• وَإِذْ: ۽ ياد ڪر (اهو وقت)، جڏهن…
• نَادَىٰ: سڏ ڪيائين، پڪاريائين، حڪم ڏنائين.
• رَبُّكَ: تنهنجي پالڻهار، تنهنجو رب.
• مُوسَىٰ: حضرت موسيٰ عليه السلام، الله جو نبي ۽ رسول.
• أَنِ ائْتِ: ته وڃ، ته پهچ، ته سامهون ٿي.
• الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ: ظالم ماڻهو، اهي ماڻهو جيڪي ظلم ڪرڻ وارا هئا.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! پنهنجي قوم کي اهو وقت ياد ڪراءِ جڏهن تنهنجي پالڻهار حضرت موسيٰ عليه السلام کي سڏ ڪري حڪم ڏنو ته تون انهن ظالم ماڻهن ڏانهن وڃ، يعني فرعون ۽ سندس قوم ڏانهن، جيڪي الله سان ڪفر ڪرڻ ۽ بني اسرائيلن کي غلام بڻائي ستائڻ سبب پاڻ تي ظلم ڪرڻ وارا ۽ ٻين تي ظلم ڪرڻ وارا هئا. الله تعاليٰ حضرت موسيٰ عليه السلام کي اهو حڪم ڏنو ته انهن ظالمن وٽ وڃ ۽ انهن کي الله جي عذاب کان ڊيڄار، ته اهي الله کان ڇو نٿا ڊڄن ۽ پنهنجي ڪفر ۽ گمراهي کي ڇو نٿا ڇڏين.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي ڪريم ﷺ کي تسلي ۽ همت ڏئي ٿو ته جيئن حضرت موسيٰ عليه السلام کي فرعون جهڙي وڏي ظالم سامهون موڪليو ويو، تيئن توهان کي به مشڪلاتن ۾ صبر ۽ ثابت قدمي اختيار ڪرڻ گهرجي.
• هي آيت ٻڌائي ٿي ته الله تعاليٰ ظالمن کي مهلت ضرور ڏئي ٿو، پر انهن کي آخرڪار حساب ڏيڻو پوندو آهي.
• ان ۾ اها سکيا آهي ته ظلم ۽ استبداد جي خلاف حق جي آواز بلند ڪرڻ ۽ ماڻهن کي الله جي راهه ڏانهن سڏڻ نبين جي سنت آهي.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان هميشه حق ۽ انصاف جي حمايت ڪيون، ظلم کان پاسو ڪيون ۽ الله جي حڪمن تي عمل ڪرڻ ۾ ڪنهن به مشڪل کان نه ڊڄون، ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ پنهنجي نبي ۽ مؤمنن جو مددگار آهي.