Surat Asy-Syu'ara — Ayat 115

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنْ: ora liya, mung.
• أَنَا: aku.
• إِلَّا: kajaba, mung.
• نَذِيرٌ: wong kang menehi pepeling utawa peringatan.
• مُّبِينٌ: kang cetha, kang terang, ora samar.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Nuh a.s. ngandhakake marang kaumé, "Aku iki ora liya mung wong kang diutus kanggo menehi pepeling marang kowé kabèh." Dèwèké dudu wong kang nduwé kuwasa nampa utawa nolak wong-wong kang péngin mèlu iman, lan dudu wong kang bisa meksa wong supaya pracaya. Sing dadi tugasé mung nyampekake pepeling bab siksa Allah marang wong-wong kang kafir lan maksiat, kanthi cara kang cetha lan gamblang, ora ana sing didhelikake. Pepeling iki kanggo kabèh wong, ora preduli wong iku wong kang duwé pangkat dhuwur utawa wong cilik, wong sugih utawa wong mlarat. Kabeh padha ditimbali supaya ninggalake kafir lan dosa, banjur bali marang dalané Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake menawa tugas para nabi lan para dai iku mung nyampekake, dudu meksa utawa mbedakake wong siji lan sijiné.
• Islam iku agama kang mbukak kanggo kabèh wong, ora pandang pangkat, bandha, utawa kedudukan. Sapa waé kang gelem ngrungokake lan manut, bakal entuk kabagjan.
• Pepeling bab siksa Allah iku wujud katresnan, supaya manungsa ora kesasar lan bisa urip tentrem ing donya lan akherat.
• Kita diajak supaya tansah mbukak ati nampa pitutur, lan ora sombong marang kebeneran kang wis cetha.
• Dadi wong Islam iku kudu dadi pribadi kang cetha lan terang ing babagan kebeneran, kaya dene Nabi Nuh kang menehi pepeling kanthi gamblang.