Sure Şuarâ — Ayet 115

Kelime Anlamları:

• İn: Değilim, değilim (olumsuzluk edatı, "değilim" anlamında)
• Enâ: Ben
• İllâ: Ancak, sadece, başka değil
• Nezîr: Uyarıcı, korkutucu, azabı haber veren
• Mübîn: Apaçık, açık seçik, herkese anlaşılır şekilde ortaya konan

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) risalet görevini en net ve en özlü şekilde ifade eden beyanlarından biridir. Yüce Rabbimiz, bu ayette Peygamberimize şu hakikati öğretmektedir: "Ben, ancak apaçık bir uyarıcıyım."

Bu ifade, bir yandan Peygamberimizin görevinin sınırlarını çizerken, diğer yandan da onun davetinin mahiyetini ortaya koymaktadır. O, insanları imana zorlayan bir zorba değildir; onlara dünyevi menfaatler vaat eden bir tüccar da değildir. O, sadece ve sadece Allah'ın azabına karşı insanları uyaran, onları karanlıktan aydınlığa çağıran bir elçidir.

Bu ayetin iniş sebebiyle ilgili olarak rivayet edildiğine göre, müşriklerin ileri gelenleri, Peygamber Efendimiz'den (sallallahu aleyhi ve sellem) etrafındaki zayıf ve fakir Müslümanları yanından uzaklaştırmasını istemişlerdi. Onlar, bu zavallı insanları kendilerine denk görmedikleri için, Peygamberimizin onları yanından kovması halinde kendilerinin iman edeceklerini söylüyorlardı. İşte bu ayet, bu talebe kesin bir cevap niteliğindedir: Peygamberimiz, kimseyi kovamaz; çünkü onun görevi, insanları sınıflarına, makamlarına, zenginliklerine veya fakirliklerine göre ayırmak değildir. Onun görevi, herkese apaçık bir şekilde Allah'ın azabını haber vermek ve onları hidayete çağırmaktır.

Sevgili kardeşlerim! Bu ayet bize çok önemli bir ders vermektedir: İslam davetinde esas olan, insanların dünyevi konumları değil, kalplerinin Allah'a açık olmasıdır. Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında yer alanlar, çoğunlukla toplumun zayıf ve hor görülen kesimleriydi; köleler, fakirler, kimsesizler... Ama Allah katında en değerli olan, takva sahibi olanlardır. Bu sebeple, hiçbir Müslüman, kardeşini hor göremez; hiçbir mümin, diğerini küçümseyemez. Çünkü hepimiz aynı Rabbe kulluk etmekteyiz ve hepimiz aynı Peygamber'in ümmetiyiz.

Ayrıca bu ayet, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) görevinin sadece uyarmak olduğunu, hidayet vermenin ise yalnızca Allah'a ait olduğunu hatırlatmaktadır. Bu, bizlere de bir ders niteliğindedir: Bizler de çevremizdeki insanlara güzel ahlakla, hikmetle ve güzel öğütle İslam'ı anlatmalıyız; ama sonuçta hidayet Allah'ın elindedir. Bizim görevimiz, tebliğ etmek ve uyarmaktır; sonucu Allah'a bırakmaktır.

Bu ayet, aynı zamanda Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) davetindeki samimiyeti ve berraklığı da ortaya koymaktadır. O, insanlara hiçbir şeyi gizlemeden, hiçbir şeyi karartmadan, apaçık bir şekilde hakikati anlatmıştır. Onun daveti, şüphe ve belirsizlik içermeyen, herkesin anlayabileceği açıklıkta bir davettir. İşte bizler de onun ümmeti olarak, İslam'ı insanlara aynı açıklıkla ve aynı samimiyetle anlatmakla yükümlüyüz.

Allah'ım! Bizleri, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) apaçık uyarısına kulak verenlerden, onun davetine icabet edenlerden ve onun sünnetine sımsıkı sarılanlardan eyle. Bizleri, insanları Senin yoluna güzel sözle ve güzel öğütle çağıranlardan kıl. Âmin.