Surat Asy-Syu'ara — Ayat 132

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَاتَّقُوا (wattaqu): Padha wedi lan ngati-ati marang Allah, nglakoni perintahe lan nyingkiri larangane.
• أَمَدَّكُم (amaddakum): Menehi lan nyukupi marang kowe kabeh kanthi terus-terusan.
• بِمَا تَعْلَمُونَ (bima ta'lamun): Kanthi apa sing padha ngerti.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandika marang para umate supaya padha wedi lan taqwa marang Panjenengane, yaiku Allah sing wis paring kanugrahan marang awake dhewe kabeh kanthi macem-macem nikmat sing wis padha dimangerteni lan dirasakake. Nikmat-nikmat iku ora mung siji utawa loro, nanging akeh banget: ana kewan ternak kayata onta, sapi, lan wedhus; ana anak-anak sing dadi pepujan ati; ana kebon-kebon sing akeh wohe; lan ana banyu sing mili saka sumber-sumber sing bening. Kabeh iku minangka tandha gedhene katresnan lan kawelasan Allah marang manungsa. Mula, saka akehe nikmat iku, mesthine awake dhewe padha tambah wedi marang Allah, tambah manut marang dhawuhe, lan tambah ngedohi larangane. Taqwa iku dadi wujud syukur sing paling utama marang Allah sing wis paring nikmat tanpa wates.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Nikmat sing akeh iku dadi tandha yen Allah iku Maha Welas lan Maha Paring, mula kudu disyukuri kanthi cara taqwa marang Panjenengane.
• Taqwa iku ora mung kanggo kepentingan akhirat, nanging uga dadi kunci supaya nikmat ing donya iki tetep dijaga lan ditambah dening Allah.
• Ngeling-eling nikmat sing wis dirasakake bisa nambah katresnan lan rasa syukur marang Allah, saengga ati dadi luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an.
• Wong sing taqwa bakal ngrasakake tentrem ing ati amarga ngerti yen dheweke tansah ana ing pangayomane Allah sing Maha Kuwasa.
• Ayat iki ngajak awake dhewe kabeh supaya ora lali marang sapa sing wis paring kabagyan, yaiku Allah, lan supaya tansah ngucap syukur lan nindakake kabecikan.