Surat Asy-Syu'ara — Ayat 133

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمَدَّكُم: maringi lan nyukupi marang sira kabeh kanthi terus-terusan.
• أَنْعَام: kewan ingon-ingon, kayata unta, sapi, lan wedhus.
• بَنِين: anak-anak lanang, utawa anak turun umume.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake marang kaum Nabi Syu'aib a.s. babagan nikmat-nikmat gedhe kang wis diparingake marang dheweke. Allah paring kewan ingon-ingon akeh banget, kayata unta, sapi, lan wedhus, kanggo nyukupi kebutuhan uripe, dadi kendharaan, sumber pangan, lan liya-liyane. Kajaba iku, Allah uga paring anak-anak lanang, yaiku turun kang dadi pangarep-arep lan kekuwatan kanggo kulawarga. Kabeh iku minangka tandha katresnan lan kabegjan saka Allah. Mula, Nabi Syu'aib ngajak kaume supaya padha ngrasa wedi lan taqwa marang Allah kang wis paring nikmat-nikmat mau, lan supaya padha nuruti dhawuhe. Ayat iki nuduhake yen nikmat donya iku kabeh saka Allah, lan kudu disyukuri kanthi cara manut marang Panjenengane.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nikmat-nikmat kang akeh, kayata kewan ingon-ingon lan anak turun, iku kabeh saka Allah, mula kudu disyukuri.
• Syukur marang Allah bisa ditindakake kanthi cara taqwa lan manut marang dhawuhe.
• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya iki kebak nikmat, lan kabeh iku bisa dadi sarana kanggo nyedhaki Allah.
• Islam mulangake supaya kita tansah eling marang nikmat Allah, lan ora malah dadi wong kang kufur utawa ora ngakoni nikmat mau.
• Kanthi ngerteni nikmat-nikmat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh iku tuntunan kanggo urip kang luwih apik lan berkah.