سوره شعرا — آیه 132

معانی کلمات:

• أَمَدَّكُم: به شما عطا کرد و شما را بهرهمند ساخت.
• تَعْلَمُونَ: میدانید و بر آن آگاهید.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سخن حضرت هود (علیهالسلام) را به قوم خود بیان میکند که به آنان فرمود: از خشم و عذاب خدا بترسید و تقوا پیشه کنید؛ همان خدایی که شما را با نعمتهایی که خود میدانید و از آنها آگاهید، بهرهمند ساخته است. او به شما چهارپایان (مانند شتر، گاو و گوسفند)، فرزندان، باغهای پرثمر و چشمههای جاری عطا کرده است. این نعمتها آنقدر آشکار و فراوان است که هیچیک از شما نمیتوانید آنها را انکار کنید. بنابراین، سزاوار است که در برابر چنین پروردگار بخشندهای، شکرگزار باشید و از نافرمانی او بپرهیزید و دعوت پیامبرش را بپذیرید، چرا که اوست که این همه نیکی را به شما ارزانی داشته است.

فواید و پیامهای آیه:

• یادآوری نعمتهای الهی، یکی از مؤثرترین راههای ایجاد محبت خدا در دل و ترغیب انسان به اطاعت از اوست؛ زیرا دل انسان به طور طبیعی به کسی که به او نیکی کرده، محبت میورزد.
• تقوا و پرهیزگاری، نه تنها به معنای ترس از عذاب است، بلکه نشانهی سپاسگزاری از نعمتهای بیکران پروردگار نیز میباشد.
• خداوند متعال نعمتهای خود را نه به دلیل شایستگی بندگان، بلکه از روی فضل و رحمت خود به آنان عطا میکند؛ بنابراین، انسان باید همواره در برابر این الطاف، فروتن و شکرگزار باشد و نعمتها را وسیلهای برای طاعت و بندگی قرار دهد، نه مایهی سرکشی و طغیان.