Sura Asz-Szu'ara — Werset 132

Znaczenie słów:

• اِتَّقُوا — bójcie się, bądźcie bogobojni, strzeżcie się gniewu i kary.
• أَمَدَّكُمْ — obdarzył was, udzielił wam w obfitości, zaopatrzył was.
• بِمَا تَعْلَمُونَ — tym, co znacie i co jest dla was oczywiste, widoczne.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah – Wysławiony i Najwyższy – nakazuje tutaj Swoim sługom bojaźń Bożą (taqwā) oraz posłuszeństwo wobec Jego przykazań. Werset ten jest częścią napomnień proroka Hūda (pokój z nim), skierowanych do ludu ʿĀd, którzy odrzucali prawdę i pysznili się swoją siłą oraz bogactwem.

Znaczenie tego wersetu jest następujące: Bójcie się i strzeżcie się kary Tego, który obdarzył was licznymi dobrami, które doskonale znacie i widzicie na co dzień. Allah przypomina im o Swoich łaskach, aby wzbudzić w nich wdzięczność i skłonić do pokory oraz oddania czci wyłącznie Jemu.

Wśród tych darów, które Allah im udzielił, wymienia się:

• Zwierzęta hodowlane — wielbłądy, krowy, owce i kozy, które służyły im do jazdy, transportu, pożywienia i mleka.
• Potomstwo — synów i córki, którzy byli dla nich źródłem siły i kontynuacji rodu.
• Ogrody i sady — pełne owoców i roślin, z których korzystali.
• Wodę ze źródeł — tryskającą i płynącą, dzięki której nawadniali swoje ziemie i pili.

Allah przypomina im, że skoro On jest Dawcą tych wszystkich dóbr, to On także jest godzien czci i posłuszeństwa, a On ma władzę, aby je odebrać lub ukarać tych, którzy są niewdzięczni i nieposłuszni.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Wdzięczność wobec Allaha — werset uczy nas, że każda łaska, którą posiadamy, pochodzi od Allaha, dlatego powinniśmy być Mu wdzięczni i używać tych dóbr w sposób, który On aprobuje.
2. Bojaźń Boża jako podstawa życia — prawdziwa bogobojność (taqwā) oznacza nie tylko unikanie kary, ale także pamięć o Tym, który nas obdarza i troszczy się o nas.
3. Przypominanie o łaskach jako metoda wychowawcza — werset pokazuje, że przypominanie człowiekowi o dobrodziejstwach Allaha jest skutecznym sposobem na zmiękczenie serca i skłonienie go do powrotu na prostą drogę.
4. Pokora zamiast pychy — lud ʿĀd był znany ze swojej siły i majętności, ale to właśnie pycha i poczucie samowystarczalności doprowadziły ich do zguby. Werset uczy nas, abyśmy nie popadali w dumę z powodu dóbr, które posiadamy, lecz pamiętali, że są one jedynie powierzone nam przez Allaha.
5. Zachęta do refleksji nad otaczającym nas światem — gdy patrzymy na zwierzęta, rośliny, wodę i nasze rodziny, powinniśmy dostrzegać w nich dowody miłości i opieki Allaha, co wzmacnia naszą wiarę i przybliża nas do Niego.
6. Sprawiedliwość Allaha — Ten, który obdarza, ma również prawo wymagać i karać. Dlatego werset ten jest ostrzeżeniem przed lekceważeniem przykazań Bożych i zachętą do życia w zgodzie z Jego wolą.